Nep kut neuken tantra massage gratis

Voor ons was dit echter vlug beslist: Nonkel CORDIER, afkomstig uit Everbeek waar hij nog familie had, was vrachtvoerder en beschikte over een vrachtwagen en dus lag het voor de hand dat we die richting uitgingen. Maar zoveel familieleden wilden uiteindelijk mee dat de vrachtwagen veel te klein bleek en dat men besloot dat alleen de vrouwen, de kinderen en de mindervalide meekonden.

De overigen zouden volgen per fiets. In de late namiddag vertrokken we met een overvolle wagen, richting Brussel - Ninove, naar onze bestemmingsplaats. Door de vele controles onderweg en omdat we niet vlug konden rijden wegens de overvolle wegen met vluchtende mensen, waren we pas bij valavond in de omgeving van Dilbeek waar we in of naast de vrachtwagen overnachtten.

De rest van tocht naar onze bestemming verliep zonder veel hindernissen en uiteindelijk bereikten we Everberg. Hij zal aan de gevolgen daarvan en ook aan de doorstane emoties te Everbeek overlijden op 1 juni De kolonie vluchtelingen die haar intrek genomen hadden in de woningen, de schuren en de stallingen van de boerderij bestond uit een dertigtal personen: Een paar dagen later echter werd hij daartoe verplicht.

Hij fietste ons achterna maar heeft ons tijdens de vlucht nooit teruggevonden. De eerste dagen van ons verblijf bleef alles vrij rustig. Het was pas in de namiddag van 19 mei dat de hel boven onze hoofden losbarstte. Het begon met het geroffel van beschietingen en ontploffingen in de verte. Paniek was er niet onmiddellijk maar toch werd er besloten te gaan schuilen in de opslagkelder onder de boerderij die bereikbaar was langs een deuropening op de binnenkoer van deze vierkantshoeve.

De opening was afgesloten met een groene ijzeren deur die blijkbaar niet volledig sloot. Verschillende mensen wilden niet meer naar deze veel te kleine schuilplaats en bleven boven in de keuken of in de kamers. Hij werd vreselijk verminkt en was op slag dood.

Hij stond vooraan in de voorraadkelder waar de mannen hadden plaats genomen. Daardoor steeg de angst voor nieuwe slachtoffers ten top en nooit in mijn leven heb ik zoveel Weesgegroeten en "O. Ze bevond zich naast mij en mijn moeder. Ze zat op een kist tegen de muur. Niemand durfde vermoeden dat de kleine wonde op haar voorhoofd, waaruit een kleine bloedstraal liep, haar gedood had.

En nochtans was dit de harde realiteit. Van toen af begrepen we dat de kelder een slecht gekozen schuilplaats was en we besloten deze tussen twee salvo's in, te verlaten. Al lopend ging het langsheen de stallingen, over de binnenkoer, naast de achteraangelegen weiden en akkers, waar we ons in de greppels achter de hebben verscholen.

Na enige tijd luwde het lawaai om achteraf volledig te verdwijnen. Niemand durfde onmiddellijk zijn schuilplaats verlaten uit panische angst dat het inferno ieder ogenblik kon herbeginnen. Later, toen we het toch aandurfden en we ons vergewisten van de toestand na deze onzinnige beschieting van een boerderij waar alleen vluchtelingen en de bewoners aanwezig waren, stelden we vast dat, buiten de drie dodelijke slachtoffers, alleen Lea KOYEN licht gekwetst was aan het been.

De materiële schade was zeer groot aan het gebouw en aan de inboedel terwijl in de stallingen vele varkens en koeien gedood of gewond waren. Met een paardenkar werden de slachtoffers naar het kerkhof van Everbeek gebracht waar ze begraven werden. Na dit vreselijk gebeuren zou niemand nog op deze onheilplaats blijven en nadat we alles, zo goed en zo kwaad als het kon, weer hadden opgeruimd, vertrokken we terug naar huis, want de frontlijn was ondertussen over ons heen geschoven.

Velen gingen met de fiets, anderen met de tram, enkelen te voet en de laatsten met de vrachtwagen. Thuis viel er geen enkel spoor van vernieling of van oorlogsgeweld, op enkele kleinigheden na, te bespeuren. In de late namiddag van vrijdag 17 mei kwamen de eerste Duitse infanteristen aan te Viane. In de vroege ochtend van maandag 20 mei vertrokken ze richting Lessines Deux-Acren en Geraardsbergen met het oog op de oversteek van de Dender. Geschied- en Oudheidkundige Kring van Ronse en het Tenement.

Voor de Duitsers kwam het er tijdens de laatste dagen van de achttiendaagse veldtocht op aan om de troepen die zich binnen de omsingeling zaten te vernietigen. Ze rukten dan ook verder op. Het front aan de Leie viel in duigen. Vanuit het oosten vielen de Duitsers de Engelsen aan en drongen ze terug tot de Vlaamse Ardennen.

In het westen hadden de Belgen een nieuwe linie opgetrokken van de kust tot de Leie. Ze hadden er stellingen ingenomen achter een afleidingskanaal. Le pont de la rue des Moulins est le plus ancien des quatre ponts qui établissaient les communications entre le bas et le haut de la ville.

L'ouvrage, qui se trouve à proximité immédiate de l'Hôpital N-D à la Rose fut détruit par les Anglais qui le firent sauter le 17 mai lors de leur départ de Lessines. L'explosion provoqua des fissures dans la face de l'Hôpital et souffla plusieurs vitraux de la chapelle. Un pont provisoire en bois fut établi en attendant la reconstruction de l'édifice, qui allait quand même se faire attendre 10 ans! Mai                                                                                                                                               The division start sto move into the area Bitburg north of Trier.

West of Antwerpen Dutch forces still defend local fortifications and fired on crossings across the Schelde. Bridge construction across the Schelde. Another fort in Namur is taken without resistance. Another fort in Lüttich is taken. Several Forts still resisting. In Antwerpen the pedestrian tunnel is undamaged the road tunnel destroyed. The bridgehead on the western side of the Schelde is expanded but heavy enemy artillery fire from the western fortifications on the bridgehead and the river.

The oil-tanks partially caught fire today by artillery fire. Maybe the main oil-storage can be saved. Nearly no ships are left in Antwerpen just a few trawlers. On the island of Walcheren all coastal batteries are destroyed. In the docks of Vlissingen 2 12cm, 1 Patrol boat, 2 floating planes and 1 mine-depot captured.

Operation Stein will be established in Vlissingen to cross the Schelde. As the Schelde-bridge and the road-tunnel are destroyed the advance of the Korps is stopped.

The pedestrian-tunnel is damaged. As the division prepares to attack into the city of Antwerpen the city surrenders. During the night In the early morning recon reports that the enemy is not building up stiff resistance and the division commander orders to attack across the Dender. German artillery forces the enemy to withdraw from the positions along the canal. He goes back to Denderleeuw.

Seyrl is the first company that gets across followed by Major Köhler the Btl. Under enemy fire the soldiers embark the dinghies and cross the canal. Major Köhler breaks into Denderleeuw with two groups and the company group of 5. Some British tanks appear in the streets but are rejected by the 5. In the western part of the town Major Köhler is wounded but stays with his unit. Lersner breaks into Denderleeuw from the north.

The raising pressure pushes the enemy out of Denderleeuw. The remaining parts of the regiment follow and reach the line Kerkxken — Klein-Herlinckhove at At once heavy equipment follows to strengthen the bridgehead. Engineers start to build a bridge. In the late afternoon Vorausabt.

Marcks arrives in the bridgehead. After the crossing of the Dendre of this day the III. The division crosses the Dendre without connection to friendly units left or right.

Main targets for the attack on this day are: Forward elements reach the Schelde river left and right of Tournai. An advance force of Inf. In the morning II. Doische — Romérée to Matagne-la-Petite the daily objective.

The division receives order to advance to the area northeast and around Hirson. In the morning the division gives out the order to start advancing towards Beaumont on two roads at The first goal is the area north of Avesnes. The roads are crowded with refugees who cause huge traffic jams and delays.

In the evening the Div. Stever takes command of the division again. In the evening the division receives order to clean the Mormal-forest and keep it open on the The battalion defends in two groups east of Herbignies until reinforcement arrives on the Göring 8,8cm is attached to the division. Rommel asks Hoth to attack towards the important heights at Arras 30km ahead.

After some discussion about the exhausted units he allows Rommel to attack after midnight. In the woods of Mormal. Forward elements reach the line of the 7. During the day all enemy attacks from Péronne and from the south into the area St. Especially at Falvy and Essigny heavy fighting of Pz. Oberstabsarzt Maisch severely wounded. After the division secured Péronne the order just to advance to the Cologne sector arrives.

In the early morning the brigades starts to advance towards Péronne and breaks occasional light enemy resistance. Péronne is taken around Quentin and secures the canal southwest of Allaines. In the evening the brigade stands in Flaucourt, 8km northwest of Péronne. Meets just light enemy resistance which makes it possible that the SPW companies can advance in their vehicles for most of the time. In the evening the brigade holds the line Rancourt — Höhe — south of Laforest — Combles.

Madest follows with the rest of the Kompanie later. The Kompanie is reorganized: Zug, Feldwebel Atzmann 2. Each Zug is organized with four Gruppen. During the day the Kompanie builds fortified positions as enemy artillery fire is expected. The enemy artillery fires from In the early morning the 1. Alfred Germer takes the last armoured turret of Panzerwerk The remaining enemy soldiers in the underground area of the fortress refuse to surrender.

During the day the underground part of the fortress is searched. All French soldiers died in the smoke and fire down there. The commander committed suicide in a small supply room. Germer took the left corner fortress of the former Maginotline, the well armed and heavily fortified Panzerwerk Ouvrage de la Ferte after several hours fight. Germer receives the RK for the actions at Panzerwerk The cemetery of the Pas op voor de Poolse chauffeurs, Polen is een lange doortocht, dus doe het rustig, de wegen zijn niet al te best!

Dit is een Russiche enclave, tussen LT en PL, lange wachttijden  en grondige controlles aan de in en uit gaande grensposten, dit kan uren dagen duren, zeer onveilig, diefstal,corruptie enz Moest je er toch zin in hebben, zorg dat AL je papieren correct zijn, een geldig VISUM  en zorg er zeker voor dat u, uw wagen niet uit het oog verliest!!! Riga is de moeite waard, zeer mooi oude binnenstad, met prachtige winkels en overal standjes die keramiek en vooral amber barnsteen verkopen, dit is de spécialiteit en komt veelvuldig voor, maar ook de gezellige terrasjes zijn niet te versmaden Te bezoeken, de poedertoren met museum powder tower , St Peter katedraal, de Domkerk, huis "the black heads" fantasisch mooi gebouw , Milda, het vrijheids standbeeld , de Laima klok,het museum over de verschilende bezettingen, de boorden van de Daugava, de grote versmarkt,die is ondergebracht in 4 reuze hangaars, waar vroeger Duitse Zeppelins hun thuishaven in vonden, de mooie orthodoxe katedraal ,de mooie parken rond de Milda, de vele jugendstill en art nouveau gebouwen.

Neem gerust een terraspauze op de grote plaats aan de Dom, der is altijd van alles te doen en de gezelligheid! Fantasiche plaats is de Lido, gezellig eten in een grote houten blokhut, met pretpark er omheen, te herkennen aan zijn grote windmolen, het auto museum, met een orginele wagen van Stalin,buiten de stad is er ook een soort Bokrijk met al de bouwstijlen van Letland, ga eens in een echt Russich restaurant eten,  en met een beetje geluk speelt de balalaika, en niet duur!

Ik heb zo mijn favoriete restaurant. Riga wordt gedomineerd door de meer dan m hoge, ranke tv toren die van ver te zien is, maar hij stoort nergens. Jurmala , 20' van Riga, de badplaats met zijn wandelstraat vol gezelligheid, het mooie witte strand en kilometers ver zien over de Baai  van RIga, als je van Jurmala langs de kust rijd naar het verste punt van de baai Kolka komt men langs kleine visserdorpen en in Kolkas heeft men een prachtig zicht, soms tot het Saaremaa eiland Est.

Ten noorden van Riga is Sigulda met zijn park en zijn 2 kastelen, ook een bezoek waard, die  beide leiders daar, hebben mekaar jaren bevochten. Niet ver daar vandaan, Cesis mooi stadje met zijn burcht en vooral mooi park,zeker bezoeken, in de buurt zijn ook een paar onderaardse grotten, ik heb daar in Cesis eens overnacht in een gasthuis, barbecque ,sauna , s' morgens een lekker regionaal ontbijt ,gastvrijheid, onvergetelijk! Tussen Bauska   met zijn vervallen feodaal kasteel  te bezoeken ,en Jelgava  bevindt zich Rundele ,Hier in de middel of nowere staat een gigantisch kasteel, een geschenkje  van tsarin Katarina De Grote aan haar loverboy,Baron Biron,het bezoeken meer dan waard.

In het oosten ben ik eens tot Zilupe gereisd, bossen en meren en Zilupe, kleine gemeenschap ligt pal op de Russiche grens, nog km en u bent in Moskou, staat in het Russich op een bord, maar ik kan geen Cyrilisch lezen! Daar heb ik eens berkensap, vers van de boom getapt, gedronken, lekker en vooral gezond, in deze streek is het in de winter - 30 ° C.

Liepaja, grote haven, met de oude Soviet marine basis Karosta ,vroeger militair sper gebied,heel het gebied rond deze stad was verboden terrein voor burgers! Sommige huren hier voor een nacht verblijf in de vochtige, kille cellen ,zonder confort en op een plank slapen,alles is zwart gevefd en zonder ramen! Denk er aan om Aan de kust bevindt zich een enorm opgeblazen fort van tsaar Peter De Grote, nooit is het bemand geweest en ze hebben het opgeblazen na een akoordje met de Duitsers voor WW1, in de haven vindt men nog resten van de Duitse basis WW2.

Voor de gene die geintreseerd is in WW2, hier in dit gebied , heel dat schiereiland was afgesneden door de Russen en de terug trekkende Duitsers zaten daar met De overblijvers zijn allemaal naar Siberië verbannen, en der zijn maar weinigen die terug naar de heimat gekomen zijn. In heel dat gebied vindt men nog sporen van deze slachtpartij. Weet je dat er sommigen tot in de jaren 60 in de makies gevochten hebben tegen de Russen!!

Een weekendtrip naar de kerstmarkt van Monschau: Monschau is maar 3 uur rijden van bij ons, zeer gezellig, klein maar een aanrader. Via Luik, afrijden in Eupen, in het centrum gewoon Monschau volgen, dwars door de Hoge Venen, en je bent er zo, tip vermijdt het centrum, en ga aan de laatste rotonde naar rechts, eerste lichten links en volgen maar.

Doe geen moeite om nog een hotel te reserveren, die zijn al maanden geleden volgeboekt, het centrum is verkeersvrij tijdens kerstmarkt vrijdag tot zondag , heel de maand december, Maar er parking genoeg net buiten het stadje. Glüwein, bratwurst, kerstatributen het is er allemaal en veel teveel, na 2 dagen rondslenteren had mijn vrouw nog steeds wat nieuws ondekt, af en toe wordt er ergens een show opgevoerd, orgeldraaier,alpenhoornblazers, enz. Boven op de burgt wordt iedere dag gratis kerstspel opgevoerd, rondrit met huifwagen, getrokken door 2 schitterende boerepaarden, enz..

Maar je kan er ook heerlijk wandelen op de flanken van de bergen, en een schitterende waterval bezoeken. Bezoek ook eens de "Glasshuttewerke"  http: Heerlijk eten is er in overvloed en vooral veel billiger dan in ons vaderland.

Veel volk, vooral Belgen , Fransen en natuurlijk Hollanders, wat dacht u anders. Monschau - Zauberhafter Eifelschatz Kamp Vogelsang: Nostalgie, uit een ver verleden. Vele Belgen hebben tijdens hun legerdienst op kamp geweest in dit oefenkamp. Onze strijdkrachten hebben dit kamp terug gegeven aan Duitsland, en het is nu een natuurgebied, onlangs opengesteld voor het publiek, men kan de gebouwen bezoeken, men kan wandelen en fietsen in heel het kamp, het ligt erbij zoals onze jongens het hebben verlaten, maar netjes opgeruimd.

De imposante kazerne is het bezoeken waard, onderaan ligt de Urftstausee in al haar kronkels er rustig bij, nu! Er waren andere tijden, toen er dagelijks met de. Ik zelf was daar in de winter van ' met mijn Cie op bezoek 68 cie Genie, Westhoven , geen lachertje, onze pioniers bivakten in hun 2 pers. Ik heriner mij een paar voorvallen die mij altijd zijn bij gebleven.

Toen ik een dag hun vlot met patton erop, met mijn bulldozer in het meer moest duwen en ik door de koude mijn koppeling wat teveel liet slippen, en plots tot aan mijn voeten in het ijskoude water zat, dat was even serieus schrikken! Ook die helse rit achteraan in de fulltrak naar het uiterst einde van het kamp  om mijn Magirus op te halen. Wat we daar in de buik van dit monster meegemaakt hebben, over de tanktrack fullspeed, iedereen sloeg groen uit , vasthoudend aan alles wat maar mogelijk was, der waren er een paar die voorwaar zeeziek werden, met de bekende gevolgen.

De crew van dit machien hebben we niet bedankt, al waren ze zéér hoffelijk om ons er uit te laten, en vol binnenpret vroegen "wat vondt u van de rit"  Een beetje geschiedenis: Het Belgisch leger beheerde het complex van 1 april tot 31 december De Duitsers zijn vol lof en praten met veel respect over het Belgisch leger, die deze site zo goed en met respect zo bewaard hebben De gebouwen en de sculpturen zijn wel intressant om te bezoeken, de typische nazi bouw cultuur is daar goed bewaard gebleven en is uniek en goed bewaard.

Zeer intresante site over dit kamp; www. Men is duidelijk gewaarschuwd! Er is geen doorkomen meer mogelijk! Vanaf nu is het menens! Einde der werken is voorzien op "eind ". De Hoogbos, gezien van boven op de top,  neerwaarts richting Brakel Eerste faze: Zicht neerwaarts vanaf de Schudewee. Ziede gij hier ne gepensinoneerde de post al be-delen???

Chapeau voor de postbode die hier zijn werk moet doen!! Gezien van op de hoek Hayestraat. Die regelmatig opgewoelde "vlekken", zijn de markeringen voor de fundamenten. Op deze plaats freest men de fundamenten in de grond. Zicht van uit de bocht "Hoeve Leroy". Zouden de wielertoeristen er dit jaar zin in hebben??

Albert, die stond er fier bij, maar dit machien is duidelijk te groot voor hem!!! Achter Albert ziet men de boorkop met zijn 2 tandwielen frezen die de grond inwoelen. Dit monster boort op die voormarkeerde plaatsen een paal tot Tijdens de graafwerken onderaan de Hoogbos, werdt er een skelet van een Duits soldaat uit ww2 opgegraven en zijn zaklamp , van het merk Wonder, was nog steeds brandend.

Bij nader onderzoek bleek dat de batterij afkomstig was van het beroemde merk Varta!!! Van goede Duitse top kwaliteit gesproken! De eerste fase van de werken op de Hoogbos zijn achter de rug. Alle materialen worden nu aangevoerd voor de volgende en definitieve eind afwerking van de Hoogbos. Buizen, verzamel putten enz. Nu met deze werkwijze hoeft dit helemaal niet meer, en nadien geen kosten meer om nog nieuwe remmers te leggen. Dat was pas een atraktie, een uniek project, voor navolging vatbaar, België kennende!

De werken vorderen goed, vandaag is men begonnen met het leggen van de droge betonnen bedding. Zoals te zien op bijgaande foto's is alles klaar voor het nieuwe wegdek. Werken bij een temperatuur van meer 32° is niet van de poes!!! Klik hier om dit blog als uw startpagina in te stellen! Ik ben blij dat er zo'n site's als de uwe bestaan, deze geven mij immers de gelegenheid om toch nog wat meer contact te hebben met Brakel.

Hier aan boord van het fregat Leopold I voor de kusten van Libanon mis ik wel onze prachtige groene streek. Ik zie eveneens op uw site dat de werken aan de Termergel en Hoogbos vooruit schijnen te gaan. Ik hoop dan ook dat deze werken snel zullen worden afgerond. Met wat geluk kom ik naar huis en kan ik weer zonder veel problemen naar de Camillekeshoeve. Op 10 mei viel het Duitse leger België binnen en begon de zg.

Op de bewuste 19 mei '40 vielen onder meer Aalst en Ninove in handen. Op het Bosveld waren die dag kanonnen opgesteld door het terugtrekkend Engels.

Dit geschut kwam in. Toen het Duitse geschut terugvuurde kwamen de obussen terecht op de hoeve van. Cordier of er dichtbij, met het gekende dramatisch gevolg. De Engelsen trokken zich vervolgens verder naar het westen terug en de afloop is. Michel Rogge Wat vinden we terug in de archieven over deze periode: Ze hadden er stellingen ingenomen achter een afleidingskanaal Le pont de la rue des Moulins est le plus ancien des quatre ponts qui établissaient les communications entre le bas et le haut de la ville.

Heeresgruppe B West of Antwerpen Dutch forces still defend local fortifications and fired on crossings across the Schelde. Armee French and Dutch soldiers captured on island Zeeland. Armee this day Armee Main targets for the attack on this day are: Taking the Panzerwerk was very important for the further attack on the Weygand-line.

Zoals afgesproken enig nieuws inzake de werken "collector Verrebeke" in een aantal concrete punten:. Geraardbergsestraat vanaf de Rondweg tot ter hoogte van de Wijnstraat. Deze bijeenkomst zal komende vrijdag - 1 februari - vanaf 19u.

De sneeuwmeter staat op 13 cm. Fayte, op zijn winters, zonder zout, voorwaar geen plaats om boven te rijden. Nog meer Fayte, ligt er wel mooi bij.

En nog meer Fayte. En voor de laatste maal. De voet van de Hoogbos in zijn winterkleed; De aanleg van de nieuwe Hoogbos moet nog al een pak geld gekost hebben!!!! Zou er nu echt geen nieuw fraai bord met  onze mooie gemeentenaam afgekunnen hebben???

Als je het mij vraagt, zo'n bord is een visitekaartje voor de bezoekers. Dit oude bord getuigd van weinig smaak en respect voor onze mooie streek. Dit straalt alleen maar verloedering uit, dit heeft niets met zuinigheid te maken!!!! De winter, als er sneeuw ligt, is altijd een dankbaar onderwerp voor amateur fotograven.

Een paar sfeerbeelden van ons dorp in zijn winterskleedje. Zicht op het centrum vanaf  de Hoogbos. De Hoogbos ligt er gevaarlijk bij.

De Kroonstraat in een winterkleed. De Kroonstraat,op weg naar het centrum van ons dorp. Zicht op Brakel en de Hoogbos, vanaf de Muiterij. Aan de einder, Valkenberge. De weg naar het Steenbergbos. Tegenlicht foto, bij een opkomende zon.

De St Jozefs kerk, in Everbeek zijn we er altijd vlug bij om een wetsontwerp toe te passen. Dus,noch haan noch kruis op de spits!!! En maar tegen die gevel trachten op te klimmen! Het leven van dit kerstmanneke is niet zo eenvoudig. De St Jozefskerk van Everbeek-boven, ingehuligd in het gezegende jaar De kerk werdt gebouwd met giften van de parochieanen, ze werdt ook gebouwd door de plaatselijke bevolking. De eerste jaren van haar bestaan was het dak van de kerk gewoon met stro gedekt, het geld was op.

Voor deze kerk er was, moesten de mensen van Everbeek-boven, hun kerkelijke plichten in Everbeek- beneden gaan vervullen, gezien de afstand, in de winter, geen lachertje. Natuurlijk wanneer de nieuwe kerk werdt ingehuldigd, ging dat gepaard met grootse feesten, en luidden de klokken onafgebroken gedurende heel het feestelijk week end. De inwoners van Everbeek-beneden waren afgunstig gezien de feesten en de kerk en gaven de nieuwe parochie dan ook een bijnaam.

En zo werdt het "Boembeke", het geluid van de klokken imiterend en is het zo altijd gebleven. De mensen lieten het niet aan hun hart komen en gaven Everbeek-beneden smalend de bijnaam "Beneden- kwartier", een naam die tot heden nog ingebruik is! Onlangs was ik op reis in Hongarije, en nam deel aan de Bucsu feesten oogstfeesten in Akastzó, rechts van de Donau, onder Budapest in het Bacs-Kiskun district.

Mijn gastheer, de geschiedenis van Boembeke kennende wees me op dit bord en  dat deze gemeente ongeveer de zelfde naam droeg als onze spotnaam, "Boembeke". Csengöd, betekent inderdaad overdadig de klokken luiden. Uit de oude doos. De Leilupe meanderdt richtig Jurmala. Onderweg op de A10 tussen Riga en Ventspils. Een oude GAZ legertruck als reclame voor een pretpark in de buurt van Tukums.

Kindjesbrengers zijn hier in overvloed en zijn helemaal niet bang. Kuzerme of te Kurland, typisch beeld voor deze streek.

Typische postbus aan de straat, het erf of huis staat m verder in het veld. Welkom bij de familie Grâvisi! De radiotelescoop van Irbene, op weg nr P tussen Ventspils en Kolka. Deze reus zijn antenne heeft een doormeter van 32 m en een van de grootste van Europa. In de Sovijet periode diende hij voor comunicatie met zowat alles in de Baltische Zee en de Atlantische Oceaan,maar vooral voor spionage naar het westen toe.

Hij is van het type RT- 32, 2 km verderop staat een RT, ze zijn met elkaar verbonden door een 2 km lange tunnel. Deze foto is van een opendeurdag of zoiets. Zoals de RT 32 er nu uitziet, men kan hem bezoeken met gids voor 5 LS. Ik moet zeggen dit is wel indrukwekkend. Deze telescoop wordt nu gebruikt door de Letse Universiteit voor wetenschappen, en dient voor onderzoek , van radiogolven in de verste ruimte, als ook voor  metreologische waarnemingen.

De 2 uitsteeksels landsheen de romp zijn in feite de 2 tegengewichten voor de antenne, zodat ze in feite altijd perfect in balans werkt. Vergane glorie, deze voormalige hoofdingangspoort van de Sovijet luchtmacht kazerne, staat nu weg te roesten. Ik ben bijna zeker dat men vroeger als westerling nog in geen km in de buurt van die poort kon komen. Dit is de ingangspoort van dit giegantish complex, met taloze kazerenes, die deze radar bedienden.

Een van de vele verlaten soldaten blokken. De Baltsiche zee,in Jaunupe. Jurmala, of het Knokke van Letland. Met de hand bediende kindermolen.

Verkoop van terplaatse gemaakte speciale snoep. Riga, hoofdstad van Letland: Het Milda, het vrijheidsbeeld op de Brivibasstraat.

De 3 sterren in de hand, bovenaan symboliseren de 3 Baltische Staten. De katedraal van Riga. Deze 2 glasramen in de dom symboliseren de oorkondes verleend aan de stad door de koning van Zweden. Het plaatselijke Komunistish Paleis, zoals er in iedere U. Ook wel het cultuurpaleis genaamd   The Black Heads House: Schittrend gebouw die dateert uit de tijd van de Hanse steden, dit is een replica, het origineel werdt verwoest in WW2.

Het was het huis waar de Duitse handelaars hun vergaderingen hielden, Letland was toen volledig ver-duitst. Het is pas in de jaren negentig, na de Sovjiet periode terug opgebouwd.

De St Peter Kathedraal, m hoog. En op de top staat een haantje, zoals op zo vele kerken. Zo ziet zo'n haantje er uit, eens op de begane grond. Dit haantje stond jaren lang op de top van de St Peter Kathedraal, een paar kogels door zijn fraaie lijf kregen hem niet klein. Nu prijkt er een jongere versie helemaal boven. Art nouveau komt men hier overal tegen. Lokale producten worden rond de 4 grote hangaars verkocht, dit is echt een gezellige plaats, met een enorm keuze aanbod, alle dagen vers.

Deze week tijdens mijn wekelijkse tocht naar de werken op de Hoogbos, viel plots mijn oog op een simple kassei steen. In feite een stom dood voorwerp waar niet veel over te vertellen valt. Maar toch, ik liet mijn verbeelding even haar gang gaan en zie plots ging ik die simple steen helemaal anders bekijken.

Hier onder ziet u een fragment uit de Hoogbos, zo als ie er nu bij ligt, velen onder u beseffen of weten niet dat de oude Hoogbos, zoals hij vroeger was, gewoon is blijven liggen onder de tarmac, die in de jaren '60 is aangebracht. Het verhaal  van die kassei begint in de "Carriéres de Lessines", waar deze mooie met de hand gekapte porfiersteen is geboren, uit een stuk rots die door onze voorvaderen met zweet en veel handenarbeid uit de Lessense ondergrond is weggehakt.

Vroeger was zijn oppervlak ruw en scherp, maar door het jarenlang  intens gebruik is hij mooi glad geworden. De mannen van Everbeek en omstreken trokken toen iedere dag te voet naar Lessen om daar in de steengroeven de zware arbeid te gaan verrichten.

Kunt u zich dat voorstellen alle dagen, 6 dagen per week te voet naar Lessen om daar gans de dag titanen werk te gaan verrichten en 's avonds na de dagtaak op de klompen terug naar huis te komen, winter en zomer!

De zondag was er toen om in de eigen tuin of stukje grond te zorgen dat het huishouden van het nodige eten werdt voorzien. Die knappe kassei heeft een lange reis gemaakt in een houten boerekar op hoge houten wielen, voorzien van een stalen band en getrokken door 2 machtige boerepaarden en na een uren lange reis is hij hier dan aangekomen! De kasseiers hebben hem dan met veel beroepsfierheid in de weg geplant, niet zo maar, maar met een mooie rug in het midden van de weg.

Kan u zich voorstellen hoeveel stenen zo'n kasseier in zijn hand nam ierdere dag opnieuw en opnieuw, met de rug gebogen, bezweet of nat! Maar het waren andere tijden, zegt men nu! Wanneer de nieuwe kasseiweg is aangelegd kan ik niet achterhalen. Mijn moeder heeft hem niet weten aanleggen en ze is geboren in Dus gaan we er van uit dat de Duitsers in zijn overgetrokken, de ouderen spraken steeds vol schrik over die verschrikelijke Hulanen te paard, met punthelm en lans, en op hun trip naar huis in , waarschijnlijk zijn ze er ook overgetrokken , niet te vergeten dat het hier toen sperrgebiet was, dus passeerden er toen ook veel smokkelaars er over.

Mijn grootvader zal hem ook enige keren in die periode met tegenzin genomen hebben, toen hij maar liefst 8 maal in de Geraardsbergse gevangenis van de kommandatuur, wegens smokkelen belande. Als die steen nou eens kon praten, over de eerste auto, de eerste tractor, over de mensen die hem dagelijks gebruikten, soms uitbundig, feestelijk, een beetje dronken, mensen vol verdriet, mensen die een groot geheim meedragen, over de tragedies die zich afgespeeld hebben, waarvan hij bevoorrechte stille getuige was, over grote liefdes die begonnen of eindigden in zijn nabijheid.

Deze steen was ook getuige van de 2e wereldbrand, toen eerst de Engelsen er over terugtrokken gevolgd door de Duitsers, 4 jaar later alles terug nog eens maar in een andere volgorde. Na deze oorlog werd alles beter er kwam opnieuw rust. Hij heeft ze allen gezien, Djef de fosman die van zijn werk weer veel te laat dronken naar huis kwam, Nonkel Fil met zijn kar en koe, op zondag passeerde hij met de triporteur die omgebouwd was tot ijskar, Leon Spelleman met de sporen op de rug, die bomen was gaan snoeien,  Jules die van markt kwam met zijn biggenwagen, Mulder D'hose met zijn kar vol kersen beladen, Nest met zijn reuzepaarden die met 2 volle karren kolen van het station in Brakel kwam, het vuur sprong uit zijn koud lichaam en dat van zijn collega's toen Nest de paarden aanspoorde, Seus had net zijne eerste depanneur, een Ford Canada afkomstig uit de oorlog, in elkaar geknutseld, Nank Van Hoecke passeerde blijgezind met zijne Willy's, de muelder kwam traag bovengekropen in zijn groene Ford, Fone Chasseur met zijn bierkar getrokken door zijn trouwe Mie, s'avonds kwam Mie op automatische piloot naar huis , het leven van een biersteker was hard.

Smouter ging met de Matchless naar Brakel bij zijn lief, met zijn trouwe boxer Diane in zijn spoor, Mijnheerke Kielemoes liep op zondag blijgezind ,de strohoed op zijn hoofd en met zijne canneton al zijn landerijen aan te wijzen aan zijn vrouw en dochter, Nestor Stinus die met zijne Adler naar de Zweden ging werken, onderaan de berg wachte Teuneke Ockerman met zijne Salira hem op, ze werkten samen, en boven op de Marolle was kermis bij Dulle Branke, De Muizer had net de koers gewonnen op zijn zelf gemaakte vélo, Pépé was zij vaste soigneur, iedereen van ver en bij was terug van de partij en de Fanfare van Nank Koater speelde er lustig op los, Djeef Vos, had een beetje te veel gedronken en  werdt op de platte houten kruiwagen gezet en vastgebonden, zijn Marie kon terug den berg af met hem, naar het verre Verrebeek.

Hoeveel malen ben ik over de steen gepasseerd? En net toen ik 16 jaar werdt en met mijn Flandria mocht rijden, werd het donker voor onze trouwe steen. In werden langs beide zijden van de weg betonnen goten geplaatst, en werdt er een laag grove steenslag over de weg gelegd, en daar over een flinke laag tarmac en zo verdwenen onze trouwe kasseien tot vandaag,  in het donker, om nu terug op te duiken.

Ze worden allen er uit gehaald en zullen wel ergens anders een nieuw leven beginnen, want zo'n kassei is onsterfelijk!!! Hoe ik er aan kom? Wel zoals eerder aangehaald werdt ik 16 jaar in en kreeg ik  mijne Flandria en tijdens een van mijn eerste testritten op de weg in aanbouw,op die grote rakellen, belande ik pardoes op mijne smikkel , met veel blikschade en veel verschroeid  vlees!

Roberto om Naar aanleiding van het bericht "Groeten uit Stel ik de man achter achter dit bericht voor, de meeste mensen uit Brakel en Everbeek zullen hem wel kennen als de stille goedlachse Peter. Peter Verstuyf,  stuurde me van op het fregat Leopold I, ergens op zee voor de kust van Libanon, deze prachtige foto's en een korte omschrijving van zijn taak op dit schip. Normaal gezien draagt Peter het uniform van de landmacht, maar de jongens van de marine dulden geen kaki op hun schepen.

Dus in plaats van majoor bij de transmissie troepen  landmacht , is hij nu, tijdelijk, korvetkapitein marine Na zijn opleiding in de Militaire School te Brussel, studeerde hij rechten aan de Vrije Universiteit Brussel. Nu werkt hij dus tijdelijk aan boord van de "Leopold I", als juridisch raadgever. Om de x dagen is er een juridische oefening voor de verschillende schepen.

Dit gaat dan over hun reactie bij bepaalde incidenten, die zouden moeten lopen volgens de geldende rechtsregels. Een tweetal keer heeft Peter les gegeven aan de zeevaartschool van de Libanese Marine.

Robert,   Ik ben blij dat er zo'n site's als de uwe bestaan, deze geven mij immers de gelegenheid om toch nog wat meer contact te hebben met Brakel. Nog veel succes en tot in Brakel!! Vrijdag avond, ,  omstreeks Het vuur was van ver tezien. Het hele machinepark ging er aan, gans de opslag werd vernield, alleen buiten staan nog een aantal paletten met nog te verwerken hout.

Een levenswerk ging in een paar uur in de vlammen op. De vrijwillige brandweer van Brakel was snel ter plaatse ondanks alle wegenwerken in het omliggende. Het korps werdt bijgestaan door de collega's uit Geraardsbergen, Ronse en Oudenaarde, er werdt gekampt met een serieus watertekort, het water werdt oa. De na - blus werken gingen door tot zaterdag morgen Deze jongen is aan vervanging toe!! Het pk sterke hartje , in de Vlaamse Ardennen heuvels, is niet meer van deze tijd! Voila, dit was dan het origineel recept voor de borsch van mama Nina Nog een receptje van mama Nina?

Zelden leent het er zich toe om zo'n mooie foto's maken in onze streek, bij een Siberiesche temperatuur trok ik er met het fototoestel op uit. Winterzon op de Poerensberg. Rechts, het Steneplein, links in de verte de Hoogbos. Het Lievierenbos in winterslaap. Wintermemory's , de Hoogbos. Ode aan onze postbodes! Het zijn barre, voorwaar ijzige, koude lange dagen voor onze postbodes, zeker als men bij - 15°, 's morgens vroeg om Hoed af voor deze mensen, die u trouw iedere dag door weer en wind je post ten huize brengen.

Zeker als men ziet hoe rond de Kerst en Nieuwjaarsdagen hun werk met een veelvoud toeneemt. En vooral als men soms ziet wat een moeite ze doen om een brief of postkaart die slecht geadreseerd is, u toch nog ten uwen huize te bezorgen.

Toen ik deze week deze  postkaart bij tante zag staan, dacht ik zo van" d'as toch fantatisch wat die gasten voor mekaar brengen! En op het goede adres afgeleverd aub! Deze brief is zo mooi dat ik hem ingekaderd heb. Dit is een juweeltje. De brief is afkomstig uit Roemenië, zie maar eens goed naar de zegels, 4 zegels van Lei, 2 van Lei en 2 van 50 Lei, vooral die 2 van 50 Lei zijn intressant, omdat  de linkse oorspronkelijk de waarde van 6 Lei had, de rechtse had zelfs geen waarde, op beide is de nieuwe waarde nadien opgedrukt.

Deze brief is van kort na de val van Chaochesku, vandaar de zuinigheid, alhoewel het er nu nog niet veel beter gaat. Ik herinner me nog die tijd heel goed, we waren daar al een paar jaar bezig met humanitaire hulp, en als we een kaartje wilden sturen moesten we de kaarten in de post bij zo een knorrige oude tante gaan kopen, het duurde altijd wel even eer die oude tantes hadden begrepen dat we 10 postkaarten met zegels voor het buitenland wilden kopen, dan alles op een grauw papier met een stompje potlood zitten uitrekenen, dan werd het papiertje door het venstertje geschoven, en dan maar duizende Leiën uit de portefuielle halen en maar natellen dat ze deden wat waren we toch miljonairs toen , in Lei wel te verstaan!!

Maar dan kwam de kat op de koord, eens de postkaarten geschreven werden de zegels er op geplakt met een beetje lijm, ervaren Roemenië reizigers hadden toen een Prit stick op zak!!!! Klikken voor groter beeld. Hoofstad, Kiev, Km van Brussel verwijderdt. Oekrainsch, wordt Cyrilisch geschreven, maar is géén Russich! Rechtstreekse vluchten van uit Brussel door" Ukraine International",  http: Er is een tijdsverschil van 1 uur tegenover onze tijd.

Berezan, ligt 80 Km voorbij Kiev op de weg naar Charkov, en is een klein provincie stadje. Zicht op de Dnepr, Rodina Mat en het Lavra klooster De Dnepr deelt de stad in twee delen, linkeroever, de oude stad, op de rechteroever de nieuwe stad, na de oorlog gebouwd in de de typisch grauwe sovjetstijl. Het echte Kiev de oude stad , omvat vele mooie gebouwen en parken, brede lanen, van op afstand bekeken domineerdt het groen en ziet men alleen maar hier en daar een kerk of monumetaal monument er boven uitsteken.

De stad werdt gebouwd op 7 heuvels en op iedere heuveltop staat er een identieke, grote ijzeren fontein, gevoed door de bron er onder. Als men van uit het  oosten, de stad binnen komt, valt onmiddelijk het "Rodina Mat" standbeeld op. Een nieuw hoteletje, een reuze sportstadion met alles daarop en daaraan, een museum over de geschiedenis van hun dorp en de lokale helden, een poging tot een  supermarkt, vele lokale kleine winkeltjes waar men van alles kan kopen, een paar bar's,  een restaurant  en twee banken met bank automaat!

Veel Lada's, Volga's en Kraz en andere voor ons onbekende auto's en moto's. Krijgen we eerst de patatten en frieten, wij maar wachten, maar daar kwam niets meer, dan maar van pure ellende de patatten binnengespeeld, als iedereen klaar was kregen we de groenten en als iedereen klaar was, het vlees en zo verder in omgekeerde volgorde tot we helemaal klaar waren met ons maal. Ons gastgezin zat met de figuurlijk gebakken patatten en was serieus beschaamd over deze manier van werken.

Bij navraag voor opheldering over dit gedrag, bleek, dat het meisje alles genoteerd had in volgorde van de bestelling aan tafel, het zo doorgegeven had aan de nieuwe kok en die had de lijst afgewerkt zoals het genoteerd was!! Bij het binnenrijden van het dorp staat een mooi onderhouden T 34 tank van het Russich leger, bij navraag zegt Valery dat de bewoners van dit dorp deze tank tijdens de oorlog gefinacierd hebben en ze hebben hem na de oorlog teruggekregen,ze zijn er bijzonder trots op!

Als er getrouwd, wordt is een foto van het koppel bij de tank een must. Ook in het dorp staat een niet te opvallend monument met een aantal namen erop en het jaar Natacha verteld ons dat dit een monument is voor de mensen van het dorp, die gestorven zijn tijdens de opruimings werkzaamheden in Tsjernobil, en ze zegt er doodleuk bij dat ook haar schildklier net zoals bij vele anderen hier, is verwijderdt.

We zijn hier maar Km van Tsjernobil verwijderdt! De Ukraïners zijn net als al de volkeren uit het vroegere "oost- blok " zéér gastvrij, bij hen bent u steeds een spéciale gast en ze doen er dan ook alles aan om je te verwennen,, met eten en drank, op voorwaarde dat je jezelf niet te hoog opsteld.

Als je echt wil schoren, dan kus je de gastvrouw, bij het binnenkomen, net als hier 3 maal, dat vinden ze fijn en ze verwachten dat ook niet, dat is ginder hoogst ongebruikelijk en wees gerust alle ander vrouwen zullen het geweten hebben.

Eten doet men de hele avond, van een overvolle tafel, tot de laatste minuut. De mannen verwachten van u , als man, dat u telkens met hen  "nasdarovnje" doet, en de vodka in een beweging binnen kapt, ze maken er een punt van, van u als westerling onder de tafel proberen te drinken. Geen nood, op tijd een kleine hap tussendoor, en je staat even sterk als zij, en dan pas bent u hun vriend!! En dan met een paar woordjes, Russich,Roemeens, Engels, Frans, Duits, en véél gebaren een hele avond een gesprek tot in het komische toe voeren, dat is pas gezellig.

We zijn met ons gastgezin, Natacha en Valèry, op barbeque gegaan. Alles in de koffer geladen en weg diep het bos in, op een willekeurige plaats halt gehouden en een bbq gehouden. Ik werd aangeduid om het vuur te maken,en de tafel te zetten, iedereen ging paddestoelen zoeken in het bos en kwam na 1 uur terug met hun vondst.

Wat bruin brood, boter, gebakken bospaddestoelen, tomaten, gebakken aardappelen , agurken, bladpeterselie en "shaslick", wijn, water en vodka, of corse!. Het hoeft echt niet allemaal zo ingewikkeld te zijn om lekker te zijn! In het bos waren nog veel sporen te zien van een tankaanval uit WW2, na een paar minuten had ik al enkele scrapnels bijeen geraapt, die zaten gewoon tussen de struiken, omhoog meegegroeid. Hier onder, het huis van ons gastgezin in Berezan. Verbindingen genoeg naar Kiev van uit Berezan, met de trein, 4.

Neem een kaarje op de trein, dus betaal je in 't zwart de helft, geen probleem! Dus binnen een paar jaar koopt de kaartjes knipper de trein die in faling is op, stelt een nieuwe kaartjesknipper aan en we zijn weer opweg naar een fallisement.

Op de trein kan je van alles kopen bij ambulante verkoopers: En zij maar trachten die zak terug te pakken, dit met veel lawaai en dat ging zo de hele trein door, die man duidlijk gegeneert stapte maar verder met dat mens achter hem aan. Heel de trein aan het lachen natuurlijk, maar dit schouwspel herhaalde zich tot driemaal toe, tot de man van pure ellende afstapte.

Wat opviel tijdens de ritten naar Kiev, op een bepaalde plaats stond een oorlogsmonument, de loopgraven en de bomkraters waren nog steeds te zien in dat bos. Dit reuze groot in inoxstaal uitgevoerd standbeeld meet 65 m hoog boven de sokkel.

Het zwaard weegt 15 ton. Het stelt het moederland voor USSR , deze reuze grote beelden vindt men overal waar de sovjiets een belangrijke overwinning boekten op de nazi's.

Onder het standbeeld is een 3 verdiepingen hoog museum over Kiev in de oorlog en de belangrijke veldslagen in de buurt. Der zijn verschillende opstellingen te zien met origineel materiaal ,zo uit de oorlog weggeknipt. Indrukwekkend was de grote originele bronzen nazi- adelaar die met gebroken vleugels en met kogels doorzeefd op de straatstenen lag aan de inkom, ook een groot duits "ijzeren kruis", helemaal gemaakt  van honderden echte "ijzeren kruizen", deze decoratie gaven de nazi's aan de zeer verdienstelijke soldaten!!

Kiev bezoeken doet men niet op een dag, der is zo veel te zien, zoveel mooie gebouwen, kerken, parken enz. Wij verplaatsten ons in de stad met de metro of de bus, spotgoedkoop en snel.

De stations zijn allen om ter mooier, in diverse soorten marmer uitgevoerd. Deze metro ligt heel diep in de grond, en opgepast voor mensen met hoogtevrees, de roltrappen  zijn oneindig lang, diep dus. Andreesjsky spusk de straat waar alle souveniers, handwerk,schilderijen,  oorlogsspul enz alledagen tekoop zijn. Met zijn indrukwekend mooie St Andrewkerk. Het Montmatre van Kiev. Veel te veel om allemaal op te noemen: Want zonder dit kom je nergens.

Men vindt er geen Engelse aanduidingen en der zijn weinig mensen die een westerse taal spreken! Ik zou nog een tijdje kunnen doorgaan over Kiev, want het is een van de mooiste steden die we al bezocht hebben, onbekend is onbemind zegt men. Pechersk saints, kloosterkerk Het Lavra, de kerk. Maidan Nezalezhnosti Onafhankelijkheids plein , waar de oranje revolutie zich afspeelde.

Vrijheids zuil, op het onhafankelijkheidsplein. Klokketoren van het Lavra klooster. Dus voor de bewoners van Everbeek- Boven nog wat meer last.

Tot vorige week was het koffiedik kijken, ze waren gestopt aan de straatkant en aan de overzijde tot aan Guido Calcoen zijn tuinbouwbedrijf. Maar  einde vorige week werd ergens het licht op groen gezet, en dus vanaf deze week alle hens aan dek, geen tijd te verliezen, ze vliegen der in, ze hebben al tijd genoeg verspeeld aan die ambetanterikken in Brakel, volle gaz vooruit!

Zo zie je maar, begin nooit de strijd met Goliath, in dit geval een gasmaatschappij die in Franse handen is en door niemand tegen tehouden is. Algemeen zicht op de doorsteek in bedrijf Calcoen. Tonnen zand wordt er aan gevoerd, om een rijweg te maken over de hele lengte van het tracée.

Hier worden pijpen in de grond beboord om het water uit de ondergrond te halen, teneinde een een droog en stabiel werkterrein te hebben, om de pipeline onder de straat door te boren. Het zand wordt naar de werkrijweg gevoerd door tractoren met een kipwagen. Bemerk rechts op het tracée de grijze werkrijweg waarover hierboven sprake is   Net een schilderij, ware het niet dat dit moois verstoord wordt door de moderne mens.

Zie de 1e réactie hier onder. Daar valt het een en het ander over te vertellen. Komende van Brakel, richting Geraardsbergen in de korte bocht naar links, net voorbij de weg, rechts naar Everbeek- boven, gaat rechtuit de Galgestraat, zie je in de verte een alleenstaande boom staan, dit is dan de fameuze: Ook via de Hoogbos kan je er bij, dit is misschien wel de beste weg, daal de Hoogbos af,  net na de bocht naar links,neem de 1e weg naar rechts en dan zie u ze al staan.

Dit is nu een jong exemplaar, maar de oude, de echte is nog maar een paar jaar door den ouderdom vergaan, ik heb ze héél goed gekend, en voor ons, in onze jeugd was het een speelplaats en een baken. Ze had alles gezien, alles meegemaakt in haar lange bestaan , oorlogen, geweld ,moord, liefde, vrede, koude winters, hete zomers, mensen die hard in haar buurt handenarbeid verichtten, ze had die eerste mechanische monsters voor de laatste oorlog uit Amerika zien aanrukken, na die laatste oorlog was er niets meer te stoppen, alles moest vlugger, de eerste pikdorser, nadien kwamen die reuze tractoren met hun grote ploegen de grond diep rond haar oude wortels omwoelen en dat deed allemaal veel pijn.

Ze is er stilletjes aan kapot gegaan of was het haar hoge ouderdom die haar parten speelde. En zeggen dat "de bende van Jan De Lichte" vergaderde aan haar voeten. Beschuitje eten in de vroege ochtend, is spreekwoordelijk, denk dat ze eerst hun ODOL, op haar gaan wegwerken. Aanraken haar harige kut op de straat Meisjes, meisjes, meisjes 7 De eerste Trio Het was januari , we woonden in Axel zeeland, ik was al een jaar of 3 samen met mijn vriendinnetje, Samantha P.

Daarna neukt hij het jonge sletje en spuit haar harige kutje vol. Maar de zin in haar dat was nog wel het ergste wat miste ik haar natte zachte kutje. Geil grietje laat haar maagdelijke harige kutje keihard.. Harige kut achterbank actie Toen ik de kamer inliep stond Gijs me al op te wachten.

Het harige kutje van een luide meid wordt geneukt Ze heeft een prachtig geil lijf en een mooi gezichtje. Vul hieronder je e-mailadres in en meld je aan voor onze nieuwsbrief zodat je op de hoogte blijft van onze geile nieuwe sexfilms.

Hier zuigt oma graag aan een dikke harde grote jonge lul. Heerlijke orale sex naar wat keiharde sex. Je gebruikt een verouderde versie van Internet Explorer, hierdoor kun je de video's niet vooruitspoelen. Het prachtige blonde meisje begint met het pijpen van zijn al stijve lul.











Neuken in emmen prive ontvangst tiel

  • ERO MASSAGE GELDERLAND NUEKEN NL
  • 740
  • Veel materiaal hadden we niet nodig, de ene bracht een paar kookpotten ,een frietpot wat lepels, vorken en messen, de andere bracht een paar preslakens mee toen had iedereen dat in huis, dat waren lakens uit de franse suikerfabrieken waar geile neukfilm sexmarkt n suiker door geperst werd,en gezien velen de "campagne" in frankrijk deden was dat hier in overvloed, alsook flessen vol met dikke stroop waar in de winter spekken karamellen op de vloer van gegoten werdenwat oude dekens, alles de fiets op en weg waren we voor een paar dagen.
  • Escort in zeeland natte preute
  • EEN MAN PIJPEN GANGBANG UTRECHT

Mooi klein kutje sexx


Zoals steeds in hun "bedekte cantine",ilegaal dranken verkoop aan vrienden, werden de pintjes wellustig geledigd onder het genot van een "Amadis",vroeger cigaretten merk, Castaur was er ook bij gekomen en dus ook de concurentie, en maar pintjes pakken, om het meest in de gratie van Irmaatje te komen, op zeker ogenblik en na al zijn kansen bestudeerd te hebben, en aan zijne  portemonaie gedacht te hebben, want die affaire ging hem wat te veel kosten, sprong Castaur op zijne Novy en reed naar huis.

Tijdje nadien waren, Irmaatje en Saveuië in Irma's slaapkamer geland en waren begonnen aan de grote werken, Irma, was voor een pakje Amadis te vangen! Castaur had zich ondertussen bedacht en redeneerde dat Saveuië waarschijnlijk, dronken genoeg was geworden en naar huis was gegaan, en dus waagde hij opnieuw zijn kans.

Maar "ving bot", miste zijn kans, de deur was op slot en hij hoorde duidelijk de stoei partij! Wilde alles eens van dichter bekijken, maar het venster van de slaapkamer was te hoog, geen nood, in de schuur vond hij een ladder,en op het moment dat hij net door het venster aan het gluren was en dat Saveuië en Irma hem opmerkten en met veel lawaai Castaur probeerden te verjagen, kwamen Djef en zijn Lieza aangewandeld, natuurlijk vloog Saveuië de straat op, met zijn kleren half aan , en Irma werd ferm de les gespeld!

Dan was het Castaur zijn beurt! Die kreeg er ook van langs, "waarom hij met de ladder tegen de gevel bezig was," enz. Castaurs antwoord was vrij simpel, hij wou Djef een plezier doen, hij zou eens de dakgoot te kuisen.

Maar Irma in een laatste verdediging vertelde de ware reden van zijn geklauter. En dus kreeg Castaur er op zijn beurt van langs!. Natuurlijk kon Djef, heel het gebeuren niet verzwijgen, en dra waren alle geburen op de hoogte van de feiten! En werd er ferm met Castaur gelachen, zo van" Castaur de goten kuiser" en nog meer.

Castaur zijn antwoord was altijd zéér kort" prt,prt prt, doe dan ne kjer iemand e plézier" en weg was hie! WUUT Dat was mijn grootvader en mijn held! Die kon vertellen uren lang ,had altijd wat meegemaakt. In WW1 was er hier tussen Everbeek en Opbrakel een demarkatie lijn, vanaf Opbrakel was het oorlogs gebied en die grens werd serieus gecontroleerd! Hier in de bossen rooiden de Duitsers de bomen, der was een smalspoor naar het Gehuchte, station van  Opbrakel, dat hout diende voor het front in West Vlaanderen, ook hadden ze hier veel hovens om houtskool te branden, dat werd dan gebruikt voor buskruit te maken!

Wel in deze periode heeft Pépé Wuut , liefst 18 keer in het gevang van Geraardsbergen gezeten voor smokkelen, de officier daar, die kende hem zeer goed, hij was een vaste klant. Hij vertelde over de koude cellen, hoe de deur werd dicht geklapt voor een paar dagen,hoe ze eten aangereikt werden door het kleine doorgeef deurtje, hoe hij zijn lepel plooide om het laatste uit de gamel te halen, als hij over "smuggelen" vertelde kwam er geen eind aan!

Na de oorlog gingen ze hier met zijn allen het slagveld in  West Vlaanderen ruimen, de bomkraters dicht gooien, de lijken begraven, daar kan ik een paar sterke verhalen over vertellen, wat die mannen daar gezien hebben! Maar verder wil hij er niet over spreken. Pépé had ook in Frankrijk alle soorten seizoen arbeid gedaan, over hoe ze, met de ossewagen nen tombereau  de bieten vervoerden, ze begonnen bieten te rooien en te zetten,  voor het daglicht werd en tot het donker werd, over hun gastboeren, op  een boerderij liep er een heus everzwijn Auguste  op de koer en speelde voor waakhond, hoe ze gingen zwemmen in de Marne, maar je moest wel oppassen voor de draaikolken aldus pépé!

Was ook een verwoed "lavaaiër", stroper, zoals velen toen! Als ze tijd hadden, dan trokken ze een lange jas aan, en trokken het Lievierenbos in. Hij,kon stroppen zetten als géén ander, een strop zetten vraagt veel kennis en doorzicht, her strop werd gemaakt van gebrande telefoondraad.

Als men die mannen onder elkaar bezig hoorde over hun tactieken enz. Op de lange duur hadden ze een kruiwagen nodig om hun haasje naar huis te brengen! Pépé, had ook een rode, snelle moto, een CZ, cc, we hebben er samen vele toertjes mee gemaakt.

Mijn grootmoeder was er minder entoesiast over, ze was er eens afgevallen, en heeft  nooit nog een voet op dat rode monster willen opzetten! Ludiek figuur, had nooit zin in veel werken, ging nogal graag op café, en kon de vrouwen rond zijn vingers draaien. Als hij in geldnood zat, wat meestal het geval was, dan kon je hem aan het werk krijgen, maar gaf hem nooit een voorschot want dan was je gezien, eerst moest hij even naar huis naar het café , en dan zag je niet meer terug, maar de meesten namen het er graag bij, dat kon toen nog.

Op zekere dag komt hij, bij ons op bezoek en was een beetje aangeschoten, mijn vrouw en haar zus, waren net bezig met hun haar zwart te kleuren, en Pennetjoppe draaide er rond, aangezien hij een echte rosse was, staken ze er een de draak mee, en stelden hem voor, zijn haar ook te kleuren, hij denkende, dat het een grap was, liet zich overhalen en ze verfden zijn bakkebaarden en de voorste helft van zijn haar giet zwart.

Pennetjoppe, dacht er niet meer aan en ging naar De plezanten Hoek een pint pakken, en natuurlijk de vrienden merkten het gebeurde op, der werd nogal de draak mee gestoken en gaven hem de leuke naam "de zwarte rossen". Zo heeft hij maanden rond gelopen, tot het er volledig uit gegroeid was, onze zwarte rossen!!!

Gisteren, gehoord tijdens een gesprek onder vrienden,aan de toog! Het ging over iemand die koude kippesoep geëten had. Hij is dood 3   -Zij heeft het groen van haar achterste weest rijden op de Oudenberg in Geraardsbergen!

Zij is geen maagd meer 4   -Ze is gisteren naar de markt in Brakel geweest, en ze heeft zich een nieuwe bloes mee gebracht! En het is goede kwaliteit.

In Everbeek-boven, waren er vroeger heel wat handelszaken. In Everbeek, zijn heel wat verenigingen. Het is de bedoeling ze allemaal in kaart te brengen. Bent u zelf in een vereniging die nog niet voor komt in deze tabel, aarzel dan niet om mij te contacteren Als uw vereniging, iets organizeert of uw vereniging wenst iets belangrijks kenbaar te maken , neem dan contact met me op, dan zorg ik er wel voor dat uw aankondiging een tijd lang op de hoofd pagina verschijnt, aarzel niet, het kan alleen uw vereniging ten goede komen!

Wangermez Nicole Onder voorzitster: Naar aanleiding van het overlijden, vijf jaar geleden op 2 januari van Leon Hendrickx, een artikel uit het VK-blad van oktober Toen ik enkele jaren geleden, samen met mijn zoon Wim, terugkeerde van "de Muur van Geraardsbergen", waar we naar de doortocht van de Ronde van Frankrijk waren gaan kijken, passeerden we toevallig langs een wegwijzer met de melding "EVERBEEK 7 km".

Die plaatsnaam riep onmiddellijk droevige herinneringen in mij op. Ik stuurde in de aangewezen richting en her ontdekte een vredig, bijna Godvergeten, Oost-Vlaams dorpje aan de rand van de taalgrens. Na enig zoekwerk en navraag in een plaatselijke herberg wisten we dat de hoeve "CORDIER" zich in Hoog Everbeek bevond en bijna instinctief reed ik tot voor de boerderij waarin we in mei '40 een drama van oorlogsgeweld hadden meegemaakt.

De hoeve was nog net dezelfde gebleven zoals voor 40 jaar en helemaal zoals ik ze me nog steeds voorstelde ondanks het feit dat ik er sindsdien nooit meer geweest was. Had dit oorlogsgebeuren, ondanks mijn jeugdige leeftijd, zo een diepe indruk op mij nagelaten of was het doordat mijn moeder er mij ontelbare malen over verteld had?

Feit is, dat wij, zoals alle mensen uit de Druivenstreek, op 14 mei door de Engelsen verplicht werden ons huis te verlaten en op vlucht te vertrekken.

Vluchten, maar hoe en waarheen? Dat was voor velen een groot vraagteken. Voor ons was dit echter vlug beslist: Nonkel CORDIER, afkomstig uit Everbeek waar hij nog familie had, was vrachtvoerder en beschikte over een vrachtwagen en dus lag het voor de hand dat we die richting uitgingen.

Maar zoveel familieleden wilden uiteindelijk mee dat de vrachtwagen veel te klein bleek en dat men besloot dat alleen de vrouwen, de kinderen en de mindervalide meekonden. De overigen zouden volgen per fiets. In de late namiddag vertrokken we met een overvolle wagen, richting Brussel - Ninove, naar onze bestemmingsplaats. Door de vele controles onderweg en omdat we niet vlug konden rijden wegens de overvolle wegen met vluchtende mensen, waren we pas bij valavond in de omgeving van Dilbeek waar we in of naast de vrachtwagen overnachtten.

De rest van tocht naar onze bestemming verliep zonder veel hindernissen en uiteindelijk bereikten we Everberg. Hij zal aan de gevolgen daarvan en ook aan de doorstane emoties te Everbeek overlijden op 1 juni De kolonie vluchtelingen die haar intrek genomen hadden in de woningen, de schuren en de stallingen van de boerderij bestond uit een dertigtal personen: Een paar dagen later echter werd hij daartoe verplicht.

Hij fietste ons achterna maar heeft ons tijdens de vlucht nooit teruggevonden. De eerste dagen van ons verblijf bleef alles vrij rustig. Het was pas in de namiddag van 19 mei dat de hel boven onze hoofden losbarstte. Het begon met het geroffel van beschietingen en ontploffingen in de verte. Paniek was er niet onmiddellijk maar toch werd er besloten te gaan schuilen in de opslagkelder onder de boerderij die bereikbaar was langs een deuropening op de binnenkoer van deze vierkantshoeve.

De opening was afgesloten met een groene ijzeren deur die blijkbaar niet volledig sloot. Verschillende mensen wilden niet meer naar deze veel te kleine schuilplaats en bleven boven in de keuken of in de kamers. Hij werd vreselijk verminkt en was op slag dood.

Hij stond vooraan in de voorraadkelder waar de mannen hadden plaats genomen. Daardoor steeg de angst voor nieuwe slachtoffers ten top en nooit in mijn leven heb ik zoveel Weesgegroeten en "O.

Ze bevond zich naast mij en mijn moeder. Ze zat op een kist tegen de muur. Niemand durfde vermoeden dat de kleine wonde op haar voorhoofd, waaruit een kleine bloedstraal liep, haar gedood had. En nochtans was dit de harde realiteit. Van toen af begrepen we dat de kelder een slecht gekozen schuilplaats was en we besloten deze tussen twee salvo's in, te verlaten.

Al lopend ging het langsheen de stallingen, over de binnenkoer, naast de achteraangelegen weiden en akkers, waar we ons in de greppels achter de hebben verscholen. Na enige tijd luwde het lawaai om achteraf volledig te verdwijnen.

Niemand durfde onmiddellijk zijn schuilplaats verlaten uit panische angst dat het inferno ieder ogenblik kon herbeginnen. Later, toen we het toch aandurfden en we ons vergewisten van de toestand na deze onzinnige beschieting van een boerderij waar alleen vluchtelingen en de bewoners aanwezig waren, stelden we vast dat, buiten de drie dodelijke slachtoffers, alleen Lea KOYEN licht gekwetst was aan het been.

De materiële schade was zeer groot aan het gebouw en aan de inboedel terwijl in de stallingen vele varkens en koeien gedood of gewond waren. Met een paardenkar werden de slachtoffers naar het kerkhof van Everbeek gebracht waar ze begraven werden. Na dit vreselijk gebeuren zou niemand nog op deze onheilplaats blijven en nadat we alles, zo goed en zo kwaad als het kon, weer hadden opgeruimd, vertrokken we terug naar huis, want de frontlijn was ondertussen over ons heen geschoven.

Velen gingen met de fiets, anderen met de tram, enkelen te voet en de laatsten met de vrachtwagen. Thuis viel er geen enkel spoor van vernieling of van oorlogsgeweld, op enkele kleinigheden na, te bespeuren. In de late namiddag van vrijdag 17 mei kwamen de eerste Duitse infanteristen aan te Viane.

In de vroege ochtend van maandag 20 mei vertrokken ze richting Lessines Deux-Acren en Geraardsbergen met het oog op de oversteek van de Dender. Geschied- en Oudheidkundige Kring van Ronse en het Tenement. Voor de Duitsers kwam het er tijdens de laatste dagen van de achttiendaagse veldtocht op aan om de troepen die zich binnen de omsingeling zaten te vernietigen.

Ze rukten dan ook verder op. Het front aan de Leie viel in duigen. Vanuit het oosten vielen de Duitsers de Engelsen aan en drongen ze terug tot de Vlaamse Ardennen.

In het westen hadden de Belgen een nieuwe linie opgetrokken van de kust tot de Leie. Ze hadden er stellingen ingenomen achter een afleidingskanaal. Le pont de la rue des Moulins est le plus ancien des quatre ponts qui établissaient les communications entre le bas et le haut de la ville.

L'ouvrage, qui se trouve à proximité immédiate de l'Hôpital N-D à la Rose fut détruit par les Anglais qui le firent sauter le 17 mai lors de leur départ de Lessines.

L'explosion provoqua des fissures dans la face de l'Hôpital et souffla plusieurs vitraux de la chapelle. Un pont provisoire en bois fut établi en attendant la reconstruction de l'édifice, qui allait quand même se faire attendre 10 ans!

Mai                                                                                                                                               The division start sto move into the area Bitburg north of Trier.

West of Antwerpen Dutch forces still defend local fortifications and fired on crossings across the Schelde. Bridge construction across the Schelde. Another fort in Namur is taken without resistance. Another fort in Lüttich is taken. Several Forts still resisting. In Antwerpen the pedestrian tunnel is undamaged the road tunnel destroyed. The bridgehead on the western side of the Schelde is expanded but heavy enemy artillery fire from the western fortifications on the bridgehead and the river.

The oil-tanks partially caught fire today by artillery fire. Maybe the main oil-storage can be saved. Nearly no ships are left in Antwerpen just a few trawlers. On the island of Walcheren all coastal batteries are destroyed.

In the docks of Vlissingen 2 12cm, 1 Patrol boat, 2 floating planes and 1 mine-depot captured. Operation Stein will be established in Vlissingen to cross the Schelde. As the Schelde-bridge and the road-tunnel are destroyed the advance of the Korps is stopped. The pedestrian-tunnel is damaged. As the division prepares to attack into the city of Antwerpen the city surrenders.

During the night In the early morning recon reports that the enemy is not building up stiff resistance and the division commander orders to attack across the Dender. German artillery forces the enemy to withdraw from the positions along the canal. He goes back to Denderleeuw. Seyrl is the first company that gets across followed by Major Köhler the Btl. Under enemy fire the soldiers embark the dinghies and cross the canal.

Major Köhler breaks into Denderleeuw with two groups and the company group of 5. Some British tanks appear in the streets but are rejected by the 5. In the western part of the town Major Köhler is wounded but stays with his unit. Lersner breaks into Denderleeuw from the north. The raising pressure pushes the enemy out of Denderleeuw. The remaining parts of the regiment follow and reach the line Kerkxken — Klein-Herlinckhove at At once heavy equipment follows to strengthen the bridgehead.

Engineers start to build a bridge. In the late afternoon Vorausabt. Marcks arrives in the bridgehead. After the crossing of the Dendre of this day the III. The division crosses the Dendre without connection to friendly units left or right. Main targets for the attack on this day are: Forward elements reach the Schelde river left and right of Tournai. An advance force of Inf. In the morning II. Doische — Romérée to Matagne-la-Petite the daily objective.

The division receives order to advance to the area northeast and around Hirson. In the morning the division gives out the order to start advancing towards Beaumont on two roads at The first goal is the area north of Avesnes. The roads are crowded with refugees who cause huge traffic jams and delays. In the evening the Div. Stever takes command of the division again.

In the evening the division receives order to clean the Mormal-forest and keep it open on the The battalion defends in two groups east of Herbignies until reinforcement arrives on the Göring 8,8cm is attached to the division. Rommel asks Hoth to attack towards the important heights at Arras 30km ahead. After some discussion about the exhausted units he allows Rommel to attack after midnight.

In the woods of Mormal. Forward elements reach the line of the 7. During the day all enemy attacks from Péronne and from the south into the area St. Especially at Falvy and Essigny heavy fighting of Pz. Oberstabsarzt Maisch severely wounded. After the division secured Péronne the order just to advance to the Cologne sector arrives. In the early morning the brigades starts to advance towards Péronne and breaks occasional light enemy resistance. Péronne is taken around Quentin and secures the canal southwest of Allaines.

In the evening the brigade stands in Flaucourt, 8km northwest of Péronne. Meets just light enemy resistance which makes it possible that the SPW companies can advance in their vehicles for most of the time. In the evening the brigade holds the line Rancourt — Höhe — south of Laforest — Combles. Madest follows with the rest of the Kompanie later. The Kompanie is reorganized: Zug, Feldwebel Atzmann 2. Each Zug is organized with four Gruppen. During the day the Kompanie builds fortified positions as enemy artillery fire is expected.

The enemy artillery fires from In the early morning the 1. Alfred Germer takes the last armoured turret of Panzerwerk The remaining enemy soldiers in the underground area of the fortress refuse to surrender.

During the day the underground part of the fortress is searched. All French soldiers died in the smoke and fire down there. The commander committed suicide in a small supply room. Germer took the left corner fortress of the former Maginotline, the well armed and heavily fortified Panzerwerk Ouvrage de la Ferte after several hours fight.

Germer receives the RK for the actions at Panzerwerk The cemetery of the Pas op voor de Poolse chauffeurs, Polen is een lange doortocht, dus doe het rustig, de wegen zijn niet al te best! Dit is een Russiche enclave, tussen LT en PL, lange wachttijden  en grondige controlles aan de in en uit gaande grensposten, dit kan uren dagen duren, zeer onveilig, diefstal,corruptie enz Moest je er toch zin in hebben, zorg dat AL je papieren correct zijn, een geldig VISUM  en zorg er zeker voor dat u, uw wagen niet uit het oog verliest!!!

Riga is de moeite waard, zeer mooi oude binnenstad, met prachtige winkels en overal standjes die keramiek en vooral amber barnsteen verkopen, dit is de spécialiteit en komt veelvuldig voor, maar ook de gezellige terrasjes zijn niet te versmaden Te bezoeken, de poedertoren met museum powder tower , St Peter katedraal, de Domkerk, huis "the black heads" fantasisch mooi gebouw , Milda, het vrijheids standbeeld , de Laima klok,het museum over de verschilende bezettingen, de boorden van de Daugava, de grote versmarkt,die is ondergebracht in 4 reuze hangaars, waar vroeger Duitse Zeppelins hun thuishaven in vonden, de mooie orthodoxe katedraal ,de mooie parken rond de Milda, de vele jugendstill en art nouveau gebouwen.

Neem gerust een terraspauze op de grote plaats aan de Dom, der is altijd van alles te doen en de gezelligheid! Fantasiche plaats is de Lido, gezellig eten in een grote houten blokhut, met pretpark er omheen, te herkennen aan zijn grote windmolen, het auto museum, met een orginele wagen van Stalin,buiten de stad is er ook een soort Bokrijk met al de bouwstijlen van Letland, ga eens in een echt Russich restaurant eten,  en met een beetje geluk speelt de balalaika, en niet duur!

Ik heb zo mijn favoriete restaurant. Riga wordt gedomineerd door de meer dan m hoge, ranke tv toren die van ver te zien is, maar hij stoort nergens.

Jurmala , 20' van Riga, de badplaats met zijn wandelstraat vol gezelligheid, het mooie witte strand en kilometers ver zien over de Baai  van RIga, als je van Jurmala langs de kust rijd naar het verste punt van de baai Kolka komt men langs kleine visserdorpen en in Kolkas heeft men een prachtig zicht, soms tot het Saaremaa eiland Est.

Ten noorden van Riga is Sigulda met zijn park en zijn 2 kastelen, ook een bezoek waard, die  beide leiders daar, hebben mekaar jaren bevochten. Niet ver daar vandaan, Cesis mooi stadje met zijn burcht en vooral mooi park,zeker bezoeken, in de buurt zijn ook een paar onderaardse grotten, ik heb daar in Cesis eens overnacht in een gasthuis, barbecque ,sauna , s' morgens een lekker regionaal ontbijt ,gastvrijheid, onvergetelijk!

Tussen Bauska   met zijn vervallen feodaal kasteel  te bezoeken ,en Jelgava  bevindt zich Rundele ,Hier in de middel of nowere staat een gigantisch kasteel, een geschenkje  van tsarin Katarina De Grote aan haar loverboy,Baron Biron,het bezoeken meer dan waard. In het oosten ben ik eens tot Zilupe gereisd, bossen en meren en Zilupe, kleine gemeenschap ligt pal op de Russiche grens, nog km en u bent in Moskou, staat in het Russich op een bord, maar ik kan geen Cyrilisch lezen!

Daar heb ik eens berkensap, vers van de boom getapt, gedronken, lekker en vooral gezond, in deze streek is het in de winter - 30 ° C. Liepaja, grote haven, met de oude Soviet marine basis Karosta ,vroeger militair sper gebied,heel het gebied rond deze stad was verboden terrein voor burgers!

Sommige huren hier voor een nacht verblijf in de vochtige, kille cellen ,zonder confort en op een plank slapen,alles is zwart gevefd en zonder ramen! Denk er aan om Aan de kust bevindt zich een enorm opgeblazen fort van tsaar Peter De Grote, nooit is het bemand geweest en ze hebben het opgeblazen na een akoordje met de Duitsers voor WW1, in de haven vindt men nog resten van de Duitse basis WW2.

Voor de gene die geintreseerd is in WW2, hier in dit gebied , heel dat schiereiland was afgesneden door de Russen en de terug trekkende Duitsers zaten daar met De overblijvers zijn allemaal naar Siberië verbannen, en der zijn maar weinigen die terug naar de heimat gekomen zijn. In heel dat gebied vindt men nog sporen van deze slachtpartij. Weet je dat er sommigen tot in de jaren 60 in de makies gevochten hebben tegen de Russen!!

Een weekendtrip naar de kerstmarkt van Monschau: Monschau is maar 3 uur rijden van bij ons, zeer gezellig, klein maar een aanrader. Via Luik, afrijden in Eupen, in het centrum gewoon Monschau volgen, dwars door de Hoge Venen, en je bent er zo, tip vermijdt het centrum, en ga aan de laatste rotonde naar rechts, eerste lichten links en volgen maar.

Doe geen moeite om nog een hotel te reserveren, die zijn al maanden geleden volgeboekt, het centrum is verkeersvrij tijdens kerstmarkt vrijdag tot zondag , heel de maand december, Maar er parking genoeg net buiten het stadje.

Glüwein, bratwurst, kerstatributen het is er allemaal en veel teveel, na 2 dagen rondslenteren had mijn vrouw nog steeds wat nieuws ondekt, af en toe wordt er ergens een show opgevoerd, orgeldraaier,alpenhoornblazers, enz.

Boven op de burgt wordt iedere dag gratis kerstspel opgevoerd, rondrit met huifwagen, getrokken door 2 schitterende boerepaarden, enz.. Maar je kan er ook heerlijk wandelen op de flanken van de bergen, en een schitterende waterval bezoeken.

Bezoek ook eens de "Glasshuttewerke"  http: Heerlijk eten is er in overvloed en vooral veel billiger dan in ons vaderland. Veel volk, vooral Belgen , Fransen en natuurlijk Hollanders, wat dacht u anders. Monschau - Zauberhafter Eifelschatz Kamp Vogelsang: Nostalgie, uit een ver verleden. Vele Belgen hebben tijdens hun legerdienst op kamp geweest in dit oefenkamp. Onze strijdkrachten hebben dit kamp terug gegeven aan Duitsland, en het is nu een natuurgebied, onlangs opengesteld voor het publiek, men kan de gebouwen bezoeken, men kan wandelen en fietsen in heel het kamp, het ligt erbij zoals onze jongens het hebben verlaten, maar netjes opgeruimd.

De imposante kazerne is het bezoeken waard, onderaan ligt de Urftstausee in al haar kronkels er rustig bij, nu! Er waren andere tijden, toen er dagelijks met de. Ik zelf was daar in de winter van ' met mijn Cie op bezoek 68 cie Genie, Westhoven , geen lachertje, onze pioniers bivakten in hun 2 pers. Ik heriner mij een paar voorvallen die mij altijd zijn bij gebleven. Toen ik een dag hun vlot met patton erop, met mijn bulldozer in het meer moest duwen en ik door de koude mijn koppeling wat teveel liet slippen, en plots tot aan mijn voeten in het ijskoude water zat, dat was even serieus schrikken!

Ook die helse rit achteraan in de fulltrak naar het uiterst einde van het kamp  om mijn Magirus op te halen. Wat we daar in de buik van dit monster meegemaakt hebben, over de tanktrack fullspeed, iedereen sloeg groen uit , vasthoudend aan alles wat maar mogelijk was, der waren er een paar die voorwaar zeeziek werden, met de bekende gevolgen. De crew van dit machien hebben we niet bedankt, al waren ze zéér hoffelijk om ons er uit te laten, en vol binnenpret vroegen "wat vondt u van de rit"  Een beetje geschiedenis: Het Belgisch leger beheerde het complex van 1 april tot 31 december De Duitsers zijn vol lof en praten met veel respect over het Belgisch leger, die deze site zo goed en met respect zo bewaard hebben De gebouwen en de sculpturen zijn wel intressant om te bezoeken, de typische nazi bouw cultuur is daar goed bewaard gebleven en is uniek en goed bewaard.

Zeer intresante site over dit kamp; www. Men is duidelijk gewaarschuwd! Er is geen doorkomen meer mogelijk! Vanaf nu is het menens! Einde der werken is voorzien op "eind ".

De Hoogbos, gezien van boven op de top,  neerwaarts richting Brakel Eerste faze: Zicht neerwaarts vanaf de Schudewee. Ziede gij hier ne gepensinoneerde de post al be-delen??? Chapeau voor de postbode die hier zijn werk moet doen!!

Gezien van op de hoek Hayestraat. Die regelmatig opgewoelde "vlekken", zijn de markeringen voor de fundamenten. Op deze plaats freest men de fundamenten in de grond.

Zicht van uit de bocht "Hoeve Leroy". Zouden de wielertoeristen er dit jaar zin in hebben?? Albert, die stond er fier bij, maar dit machien is duidelijk te groot voor hem!!!

Achter Albert ziet men de boorkop met zijn 2 tandwielen frezen die de grond inwoelen. Dit monster boort op die voormarkeerde plaatsen een paal tot Tijdens de graafwerken onderaan de Hoogbos, werdt er een skelet van een Duits soldaat uit ww2 opgegraven en zijn zaklamp , van het merk Wonder, was nog steeds brandend. Bij nader onderzoek bleek dat de batterij afkomstig was van het beroemde merk Varta!!!

Van goede Duitse top kwaliteit gesproken! De eerste fase van de werken op de Hoogbos zijn achter de rug. Alle materialen worden nu aangevoerd voor de volgende en definitieve eind afwerking van de Hoogbos.

Buizen, verzamel putten enz. Nu met deze werkwijze hoeft dit helemaal niet meer, en nadien geen kosten meer om nog nieuwe remmers te leggen.

Dat was pas een atraktie, een uniek project, voor navolging vatbaar, België kennende! De werken vorderen goed, vandaag is men begonnen met het leggen van de droge betonnen bedding. Zoals te zien op bijgaande foto's is alles klaar voor het nieuwe wegdek. Werken bij een temperatuur van meer 32° is niet van de poes!!! Klik hier om dit blog als uw startpagina in te stellen! Ik ben blij dat er zo'n site's als de uwe bestaan, deze geven mij immers de gelegenheid om toch nog wat meer contact te hebben met Brakel.

Hier aan boord van het fregat Leopold I voor de kusten van Libanon mis ik wel onze prachtige groene streek. Ik zie eveneens op uw site dat de werken aan de Termergel en Hoogbos vooruit schijnen te gaan. Ik hoop dan ook dat deze werken snel zullen worden afgerond.

Met wat geluk kom ik naar huis en kan ik weer zonder veel problemen naar de Camillekeshoeve. Op 10 mei viel het Duitse leger België binnen en begon de zg. Op de bewuste 19 mei '40 vielen onder meer Aalst en Ninove in handen.

Op het Bosveld waren die dag kanonnen opgesteld door het terugtrekkend Engels. Dit geschut kwam in. Toen het Duitse geschut terugvuurde kwamen de obussen terecht op de hoeve van. Cordier of er dichtbij, met het gekende dramatisch gevolg. De Engelsen trokken zich vervolgens verder naar het westen terug en de afloop is. Michel Rogge Wat vinden we terug in de archieven over deze periode: Ze hadden er stellingen ingenomen achter een afleidingskanaal Le pont de la rue des Moulins est le plus ancien des quatre ponts qui établissaient les communications entre le bas et le haut de la ville.

Heeresgruppe B West of Antwerpen Dutch forces still defend local fortifications and fired on crossings across the Schelde. Armee French and Dutch soldiers captured on island Zeeland. Armee this day Armee Main targets for the attack on this day are: Taking the Panzerwerk was very important for the further attack on the Weygand-line.

Zoals afgesproken enig nieuws inzake de werken "collector Verrebeke" in een aantal concrete punten:. Geraardbergsestraat vanaf de Rondweg tot ter hoogte van de Wijnstraat. Deze bijeenkomst zal komende vrijdag - 1 februari - vanaf 19u. De sneeuwmeter staat op 13 cm. Fayte, op zijn winters, zonder zout, voorwaar geen plaats om boven te rijden. Nog meer Fayte, ligt er wel mooi bij. En nog meer Fayte. En voor de laatste maal. De voet van de Hoogbos in zijn winterkleed; De aanleg van de nieuwe Hoogbos moet nog al een pak geld gekost hebben!!!!

Zou er nu echt geen nieuw fraai bord met  onze mooie gemeentenaam afgekunnen hebben??? Als je het mij vraagt, zo'n bord is een visitekaartje voor de bezoekers. Dit oude bord getuigd van weinig smaak en respect voor onze mooie streek. Dit straalt alleen maar verloedering uit, dit heeft niets met zuinigheid te maken!!!!

De winter, als er sneeuw ligt, is altijd een dankbaar onderwerp voor amateur fotograven. Een paar sfeerbeelden van ons dorp in zijn winterskleedje. Zicht op het centrum vanaf  de Hoogbos.

De Hoogbos ligt er gevaarlijk bij. De Kroonstraat in een winterkleed. De Kroonstraat,op weg naar het centrum van ons dorp. Zicht op Brakel en de Hoogbos, vanaf de Muiterij. Aan de einder, Valkenberge. De weg naar het Steenbergbos. Tegenlicht foto, bij een opkomende zon.

De St Jozefs kerk, in Everbeek zijn we er altijd vlug bij om een wetsontwerp toe te passen. Dus,noch haan noch kruis op de spits!!! En maar tegen die gevel trachten op te klimmen! Het leven van dit kerstmanneke is niet zo eenvoudig. De St Jozefskerk van Everbeek-boven, ingehuligd in het gezegende jaar De kerk werdt gebouwd met giften van de parochieanen, ze werdt ook gebouwd door de plaatselijke bevolking. De eerste jaren van haar bestaan was het dak van de kerk gewoon met stro gedekt, het geld was op.

Voor deze kerk er was, moesten de mensen van Everbeek-boven, hun kerkelijke plichten in Everbeek- beneden gaan vervullen, gezien de afstand, in de winter, geen lachertje. Natuurlijk wanneer de nieuwe kerk werdt ingehuldigd, ging dat gepaard met grootse feesten, en luidden de klokken onafgebroken gedurende heel het feestelijk week end. De inwoners van Everbeek-beneden waren afgunstig gezien de feesten en de kerk en gaven de nieuwe parochie dan ook een bijnaam.

En zo werdt het "Boembeke", het geluid van de klokken imiterend en is het zo altijd gebleven. De mensen lieten het niet aan hun hart komen en gaven Everbeek-beneden smalend de bijnaam "Beneden- kwartier", een naam die tot heden nog ingebruik is!

Onlangs was ik op reis in Hongarije, en nam deel aan de Bucsu feesten oogstfeesten in Akastzó, rechts van de Donau, onder Budapest in het Bacs-Kiskun district. Mijn gastheer, de geschiedenis van Boembeke kennende wees me op dit bord en  dat deze gemeente ongeveer de zelfde naam droeg als onze spotnaam, "Boembeke". Csengöd, betekent inderdaad overdadig de klokken luiden. Uit de oude doos. De Leilupe meanderdt richtig Jurmala. Onderweg op de A10 tussen Riga en Ventspils. Een oude GAZ legertruck als reclame voor een pretpark in de buurt van Tukums.

Kindjesbrengers zijn hier in overvloed en zijn helemaal niet bang. Kuzerme of te Kurland, typisch beeld voor deze streek. Typische postbus aan de straat, het erf of huis staat m verder in het veld.

Welkom bij de familie Grâvisi! De radiotelescoop van Irbene, op weg nr P tussen Ventspils en Kolka. Deze reus zijn antenne heeft een doormeter van 32 m en een van de grootste van Europa. In de Sovijet periode diende hij voor comunicatie met zowat alles in de Baltische Zee en de Atlantische Oceaan,maar vooral voor spionage naar het westen toe. Hij is van het type RT- 32, 2 km verderop staat een RT, ze zijn met elkaar verbonden door een 2 km lange tunnel.

Deze foto is van een opendeurdag of zoiets. Zoals de RT 32 er nu uitziet, men kan hem bezoeken met gids voor 5 LS. Ik moet zeggen dit is wel indrukwekkend. Deze telescoop wordt nu gebruikt door de Letse Universiteit voor wetenschappen, en dient voor onderzoek , van radiogolven in de verste ruimte, als ook voor  metreologische waarnemingen.

De 2 uitsteeksels landsheen de romp zijn in feite de 2 tegengewichten voor de antenne, zodat ze in feite altijd perfect in balans werkt. Vergane glorie, deze voormalige hoofdingangspoort van de Sovijet luchtmacht kazerne, staat nu weg te roesten.

Ik ben bijna zeker dat men vroeger als westerling nog in geen km in de buurt van die poort kon komen. Dit is de ingangspoort van dit giegantish complex, met taloze kazerenes, die deze radar bedienden. Een van de vele verlaten soldaten blokken. De Baltsiche zee,in Jaunupe. Jurmala, of het Knokke van Letland. Met de hand bediende kindermolen. Verkoop van terplaatse gemaakte speciale snoep. Riga, hoofdstad van Letland: Het Milda, het vrijheidsbeeld op de Brivibasstraat.

De 3 sterren in de hand, bovenaan symboliseren de 3 Baltische Staten. De katedraal van Riga. Deze 2 glasramen in de dom symboliseren de oorkondes verleend aan de stad door de koning van Zweden. Het plaatselijke Komunistish Paleis, zoals er in iedere U. Ook wel het cultuurpaleis genaamd   The Black Heads House: Schittrend gebouw die dateert uit de tijd van de Hanse steden, dit is een replica, het origineel werdt verwoest in WW2.

Het was het huis waar de Duitse handelaars hun vergaderingen hielden, Letland was toen volledig ver-duitst. Het is pas in de jaren negentig, na de Sovjiet periode terug opgebouwd. De St Peter Kathedraal, m hoog.

En op de top staat een haantje, zoals op zo vele kerken. Zo ziet zo'n haantje er uit, eens op de begane grond. Dit haantje stond jaren lang op de top van de St Peter Kathedraal, een paar kogels door zijn fraaie lijf kregen hem niet klein. Nu prijkt er een jongere versie helemaal boven. Art nouveau komt men hier overal tegen. Lokale producten worden rond de 4 grote hangaars verkocht, dit is echt een gezellige plaats, met een enorm keuze aanbod, alle dagen vers.

Deze week tijdens mijn wekelijkse tocht naar de werken op de Hoogbos, viel plots mijn oog op een simple kassei steen. In feite een stom dood voorwerp waar niet veel over te vertellen valt.

Maar toch, ik liet mijn verbeelding even haar gang gaan en zie plots ging ik die simple steen helemaal anders bekijken. Hier onder ziet u een fragment uit de Hoogbos, zo als ie er nu bij ligt, velen onder u beseffen of weten niet dat de oude Hoogbos, zoals hij vroeger was, gewoon is blijven liggen onder de tarmac, die in de jaren '60 is aangebracht.

Het verhaal  van die kassei begint in de "Carriéres de Lessines", waar deze mooie met de hand gekapte porfiersteen is geboren, uit een stuk rots die door onze voorvaderen met zweet en veel handenarbeid uit de Lessense ondergrond is weggehakt. Vroeger was zijn oppervlak ruw en scherp, maar door het jarenlang  intens gebruik is hij mooi glad geworden. De mannen van Everbeek en omstreken trokken toen iedere dag te voet naar Lessen om daar in de steengroeven de zware arbeid te gaan verrichten.

Kunt u zich dat voorstellen alle dagen, 6 dagen per week te voet naar Lessen om daar gans de dag titanen werk te gaan verrichten en 's avonds na de dagtaak op de klompen terug naar huis te komen, winter en zomer! De zondag was er toen om in de eigen tuin of stukje grond te zorgen dat het huishouden van het nodige eten werdt voorzien. Die knappe kassei heeft een lange reis gemaakt in een houten boerekar op hoge houten wielen, voorzien van een stalen band en getrokken door 2 machtige boerepaarden en na een uren lange reis is hij hier dan aangekomen!

De kasseiers hebben hem dan met veel beroepsfierheid in de weg geplant, niet zo maar, maar met een mooie rug in het midden van de weg. Kan u zich voorstellen hoeveel stenen zo'n kasseier in zijn hand nam ierdere dag opnieuw en opnieuw, met de rug gebogen, bezweet of nat! Maar het waren andere tijden, zegt men nu! Wanneer de nieuwe kasseiweg is aangelegd kan ik niet achterhalen.

Mijn moeder heeft hem niet weten aanleggen en ze is geboren in Dus gaan we er van uit dat de Duitsers in zijn overgetrokken, de ouderen spraken steeds vol schrik over die verschrikelijke Hulanen te paard, met punthelm en lans, en op hun trip naar huis in , waarschijnlijk zijn ze er ook overgetrokken , niet te vergeten dat het hier toen sperrgebiet was, dus passeerden er toen ook veel smokkelaars er over.

Mijn grootvader zal hem ook enige keren in die periode met tegenzin genomen hebben, toen hij maar liefst 8 maal in de Geraardsbergse gevangenis van de kommandatuur, wegens smokkelen belande. Als die steen nou eens kon praten, over de eerste auto, de eerste tractor, over de mensen die hem dagelijks gebruikten, soms uitbundig, feestelijk, een beetje dronken, mensen vol verdriet, mensen die een groot geheim meedragen, over de tragedies die zich afgespeeld hebben, waarvan hij bevoorrechte stille getuige was, over grote liefdes die begonnen of eindigden in zijn nabijheid.

Deze steen was ook getuige van de 2e wereldbrand, toen eerst de Engelsen er over terugtrokken gevolgd door de Duitsers, 4 jaar later alles terug nog eens maar in een andere volgorde. Na deze oorlog werd alles beter er kwam opnieuw rust. Hij heeft ze allen gezien, Djef de fosman die van zijn werk weer veel te laat dronken naar huis kwam, Nonkel Fil met zijn kar en koe, op zondag passeerde hij met de triporteur die omgebouwd was tot ijskar, Leon Spelleman met de sporen op de rug, die bomen was gaan snoeien,  Jules die van markt kwam met zijn biggenwagen, Mulder D'hose met zijn kar vol kersen beladen, Nest met zijn reuzepaarden die met 2 volle karren kolen van het station in Brakel kwam, het vuur sprong uit zijn koud lichaam en dat van zijn collega's toen Nest de paarden aanspoorde, Seus had net zijne eerste depanneur, een Ford Canada afkomstig uit de oorlog, in elkaar geknutseld, Nank Van Hoecke passeerde blijgezind met zijne Willy's, de muelder kwam traag bovengekropen in zijn groene Ford, Fone Chasseur met zijn bierkar getrokken door zijn trouwe Mie, s'avonds kwam Mie op automatische piloot naar huis , het leven van een biersteker was hard.

Smouter ging met de Matchless naar Brakel bij zijn lief, met zijn trouwe boxer Diane in zijn spoor, Mijnheerke Kielemoes liep op zondag blijgezind ,de strohoed op zijn hoofd en met zijne canneton al zijn landerijen aan te wijzen aan zijn vrouw en dochter, Nestor Stinus die met zijne Adler naar de Zweden ging werken, onderaan de berg wachte Teuneke Ockerman met zijne Salira hem op, ze werkten samen, en boven op de Marolle was kermis bij Dulle Branke, De Muizer had net de koers gewonnen op zijn zelf gemaakte vélo, Pépé was zij vaste soigneur, iedereen van ver en bij was terug van de partij en de Fanfare van Nank Koater speelde er lustig op los, Djeef Vos, had een beetje te veel gedronken en  werdt op de platte houten kruiwagen gezet en vastgebonden, zijn Marie kon terug den berg af met hem, naar het verre Verrebeek.

Hoeveel malen ben ik over de steen gepasseerd? En net toen ik 16 jaar werdt en met mijn Flandria mocht rijden, werd het donker voor onze trouwe steen. In werden langs beide zijden van de weg betonnen goten geplaatst, en werdt er een laag grove steenslag over de weg gelegd, en daar over een flinke laag tarmac en zo verdwenen onze trouwe kasseien tot vandaag,  in het donker, om nu terug op te duiken.

Ze worden allen er uit gehaald en zullen wel ergens anders een nieuw leven beginnen, want zo'n kassei is onsterfelijk!!! Hoe ik er aan kom? Wel zoals eerder aangehaald werdt ik 16 jaar in en kreeg ik  mijne Flandria en tijdens een van mijn eerste testritten op de weg in aanbouw,op die grote rakellen, belande ik pardoes op mijne smikkel , met veel blikschade en veel verschroeid  vlees!

Roberto om Naar aanleiding van het bericht "Groeten uit Stel ik de man achter achter dit bericht voor, de meeste mensen uit Brakel en Everbeek zullen hem wel kennen als de stille goedlachse Peter. Peter Verstuyf,  stuurde me van op het fregat Leopold I, ergens op zee voor de kust van Libanon, deze prachtige foto's en een korte omschrijving van zijn taak op dit schip.

Normaal gezien draagt Peter het uniform van de landmacht, maar de jongens van de marine dulden geen kaki op hun schepen. Dus in plaats van majoor bij de transmissie troepen  landmacht , is hij nu, tijdelijk, korvetkapitein marine Na zijn opleiding in de Militaire School te Brussel, studeerde hij rechten aan de Vrije Universiteit Brussel.

Nu werkt hij dus tijdelijk aan boord van de "Leopold I", als juridisch raadgever. Om de x dagen is er een juridische oefening voor de verschillende schepen. Dit gaat dan over hun reactie bij bepaalde incidenten, die zouden moeten lopen volgens de geldende rechtsregels.

Een tweetal keer heeft Peter les gegeven aan de zeevaartschool van de Libanese Marine. Robert,   Ik ben blij dat er zo'n site's als de uwe bestaan, deze geven mij immers de gelegenheid om toch nog wat meer contact te hebben met Brakel. Nog veel succes en tot in Brakel!! Vrijdag avond, ,  omstreeks Het vuur was van ver tezien. Het hele machinepark ging er aan, gans de opslag werd vernield, alleen buiten staan nog een aantal paletten met nog te verwerken hout.

Een levenswerk ging in een paar uur in de vlammen op. De vrijwillige brandweer van Brakel was snel ter plaatse ondanks alle wegenwerken in het omliggende. Het korps werdt bijgestaan door de collega's uit Geraardsbergen, Ronse en Oudenaarde, er werdt gekampt met een serieus watertekort, het water werdt oa.

De na - blus werken gingen door tot zaterdag morgen Deze jongen is aan vervanging toe!! Het pk sterke hartje , in de Vlaamse Ardennen heuvels, is niet meer van deze tijd! Voila, dit was dan het origineel recept voor de borsch van mama Nina Nog een receptje van mama Nina? Zelden leent het er zich toe om zo'n mooie foto's maken in onze streek, bij een Siberiesche temperatuur trok ik er met het fototoestel op uit. Winterzon op de Poerensberg. Rechts, het Steneplein, links in de verte de Hoogbos.

Het Lievierenbos in winterslaap. Wintermemory's , de Hoogbos. Ode aan onze postbodes! Het zijn barre, voorwaar ijzige, koude lange dagen voor onze postbodes, zeker als men bij - 15°, 's morgens vroeg om Hoed af voor deze mensen, die u trouw iedere dag door weer en wind je post ten huize brengen. Zeker als men ziet hoe rond de Kerst en Nieuwjaarsdagen hun werk met een veelvoud toeneemt.

En vooral als men soms ziet wat een moeite ze doen om een brief of postkaart die slecht geadreseerd is, u toch nog ten uwen huize te bezorgen. Toen ik deze week deze  postkaart bij tante zag staan, dacht ik zo van" d'as toch fantatisch wat die gasten voor mekaar brengen!

En op het goede adres afgeleverd aub! Deze brief is zo mooi dat ik hem ingekaderd heb. Dit is een juweeltje. De brief is afkomstig uit Roemenië, zie maar eens goed naar de zegels, 4 zegels van Lei, 2 van Lei en 2 van 50 Lei, vooral die 2 van 50 Lei zijn intressant, omdat  de linkse oorspronkelijk de waarde van 6 Lei had, de rechtse had zelfs geen waarde, op beide is de nieuwe waarde nadien opgedrukt.

Deze brief is van kort na de val van Chaochesku, vandaar de zuinigheid, alhoewel het er nu nog niet veel beter gaat. Ik herinner me nog die tijd heel goed, we waren daar al een paar jaar bezig met humanitaire hulp, en als we een kaartje wilden sturen moesten we de kaarten in de post bij zo een knorrige oude tante gaan kopen, het duurde altijd wel even eer die oude tantes hadden begrepen dat we 10 postkaarten met zegels voor het buitenland wilden kopen, dan alles op een grauw papier met een stompje potlood zitten uitrekenen, dan werd het papiertje door het venstertje geschoven, en dan maar duizende Leiën uit de portefuielle halen en maar natellen dat ze deden wat waren we toch miljonairs toen , in Lei wel te verstaan!!

Maar dan kwam de kat op de koord, eens de postkaarten geschreven werden de zegels er op geplakt met een beetje lijm, ervaren Roemenië reizigers hadden toen een Prit stick op zak!!!! Klikken voor groter beeld. Hoofstad, Kiev, Km van Brussel verwijderdt. Oekrainsch, wordt Cyrilisch geschreven, maar is géén Russich! Rechtstreekse vluchten van uit Brussel door" Ukraine International",  http: Er is een tijdsverschil van 1 uur tegenover onze tijd. Berezan, ligt 80 Km voorbij Kiev op de weg naar Charkov, en is een klein provincie stadje.

Zicht op de Dnepr, Rodina Mat en het Lavra klooster De Dnepr deelt de stad in twee delen, linkeroever, de oude stad, op de rechteroever de nieuwe stad, na de oorlog gebouwd in de de typisch grauwe sovjetstijl. Het echte Kiev de oude stad , omvat vele mooie gebouwen en parken, brede lanen, van op afstand bekeken domineerdt het groen en ziet men alleen maar hier en daar een kerk of monumetaal monument er boven uitsteken.

De stad werdt gebouwd op 7 heuvels en op iedere heuveltop staat er een identieke, grote ijzeren fontein, gevoed door de bron er onder. Als men van uit het  oosten, de stad binnen komt, valt onmiddelijk het "Rodina Mat" standbeeld op. Een nieuw hoteletje, een reuze sportstadion met alles daarop en daaraan, een museum over de geschiedenis van hun dorp en de lokale helden, een poging tot een  supermarkt, vele lokale kleine winkeltjes waar men van alles kan kopen, een paar bar's,  een restaurant  en twee banken met bank automaat!

Veel Lada's, Volga's en Kraz en andere voor ons onbekende auto's en moto's. Krijgen we eerst de patatten en frieten, wij maar wachten, maar daar kwam niets meer, dan maar van pure ellende de patatten binnengespeeld, als iedereen klaar was kregen we de groenten en als iedereen klaar was, het vlees en zo verder in omgekeerde volgorde tot we helemaal klaar waren met ons maal. Ons gastgezin zat met de figuurlijk gebakken patatten en was serieus beschaamd over deze manier van werken.

Bij navraag voor opheldering over dit gedrag, bleek, dat het meisje alles genoteerd had in volgorde van de bestelling aan tafel, het zo doorgegeven had aan de nieuwe kok en die had de lijst afgewerkt zoals het genoteerd was!! Bij het binnenrijden van het dorp staat een mooi onderhouden T 34 tank van het Russich leger, bij navraag zegt Valery dat de bewoners van dit dorp deze tank tijdens de oorlog gefinacierd hebben en ze hebben hem na de oorlog teruggekregen,ze zijn er bijzonder trots op!

Als er getrouwd, wordt is een foto van het koppel bij de tank een must. Ook in het dorp staat een niet te opvallend monument met een aantal namen erop en het jaar Natacha verteld ons dat dit een monument is voor de mensen van het dorp, die gestorven zijn tijdens de opruimings werkzaamheden in Tsjernobil, en ze zegt er doodleuk bij dat ook haar schildklier net zoals bij vele anderen hier, is verwijderdt.

We zijn hier maar Km van Tsjernobil verwijderdt! De Ukraïners zijn net als al de volkeren uit het vroegere "oost- blok " zéér gastvrij, bij hen bent u steeds een spéciale gast en ze doen er dan ook alles aan om je te verwennen,, met eten en drank, op voorwaarde dat je jezelf niet te hoog opsteld.

Als je echt wil schoren, dan kus je de gastvrouw, bij het binnenkomen, net als hier 3 maal, dat vinden ze fijn en ze verwachten dat ook niet, dat is ginder hoogst ongebruikelijk en wees gerust alle ander vrouwen zullen het geweten hebben. Eten doet men de hele avond, van een overvolle tafel, tot de laatste minuut. De mannen verwachten van u , als man, dat u telkens met hen  "nasdarovnje" doet, en de vodka in een beweging binnen kapt, ze maken er een punt van, van u als westerling onder de tafel proberen te drinken.

Ingelogd blijven Onthoud mij. Lesbisch harige kutjes , Harige tiener kutjes , Harige lesbische kutjes , Behaard lesbisch , Behaard hd porno. Beschuitje eten in de vroege ochtend, is spreekwoordelijk, denk dat ze eerst hun ODOL, op haar gaan wegwerken. Aanraken haar harige kut op de straat Meisjes, meisjes, meisjes 7 De eerste Trio Het was januari , we woonden in Axel zeeland, ik was al een jaar of 3 samen met mijn vriendinnetje, Samantha P. Daarna neukt hij het jonge sletje en spuit haar harige kutje vol.

Maar de zin in haar dat was nog wel het ergste wat miste ik haar natte zachte kutje. Geil grietje laat haar maagdelijke harige kutje keihard.. Harige kut achterbank actie Toen ik de kamer inliep stond Gijs me al op te wachten.

Het harige kutje van een luide meid wordt geneukt Ze heeft een prachtig geil lijf en een mooi gezichtje. Vul hieronder je e-mailadres in en meld je aan voor onze nieuwsbrief zodat je op de hoogte blijft van onze geile nieuwe sexfilms.

Hier zuigt oma graag aan een dikke harde grote jonge lul. Heerlijke orale sex naar wat keiharde sex.